VAKTİDİR

Şimdi yosun tutan bir anıyı azat etme vaktidir.

Sanrıların uyuttuğu

Sancılı yüreğin de

Ölme hakkının elinden alındığı

Satırlarda süzülmek vaktidir,

Dillenen acıları yâd edip

Yaren bildiğimizi baş tacı edip

Gömülme vaktidir zamanın ayaklarında

Kuytuya çekilmiş karanlığa…

Miadı dolmuş bir şiirin

Basireti bağlanmış dizelerinde

Hoyrat bir rüzgârca efkârı mimleyip

Gözlerine mil çektiğimiz nefretin

Ölüm vaktidir.

Sıradan bir günü unutmamak,

Sıradan bir vasfı dolandırmak

Belki çöküşün izlerinde

Çürüğe çıkan hangi yürekse

Kalpazan sevgilerin ellerinde

Sömürülen gölgenin de yitimiyle…

Var olma vaktidir.

Şüheda edilmiş hangi izlekse

Belki yorgunluğun beli bükülüp de

İnsani reddinden insafsız seyrini

Âlemin,

Devirmek yılları

En devingen duyguların mahreminde

Soyutlanmak sevgi makamından

Sevip dillendirdiğimiz ömrü

Yitirmek mi?

Aşkın azığa alındığı bir detayda…

Zaman mihrabı yüreğin;

Azat edilmiş her insan

Basit bir teferruat

Oysaki mutluluk saklı değil mi o ufak detaylarda

Üstelik hacmi olmayan hangi duyguysa

Tekerrür eden bir yanılgı

Başa dönüp de döngünün

Fikrine sunmak hürriyeti.

Göğün kayıp sarkacı;

Kayıpların deli fıtratı

Aslında doğaya hücum eden yorgun

Vicdanın tekdüze varlığı

Yine sorumsuz kimse

Sorunlu bedellerde

Bir bir tefekküre daldığımız…

Zamanın da nabzını alamadığımız

İnsanlığın tefrişi

Gidip gelmelerin vücut bulduğu iklimlerde

Şahlanan bir maruzat kimince

Ya da yükümlülük sevip dillendirip kendimizce.

Bir sonrası mı?

Elbette saklı mizacında ömür yettikçe

Endamlı bir son dilerken için için…