İÇİMİN İNFİLAKI

Düşlerime yataklık yapan imgelerin

Teyakkuzuna sığdırdım bildiklerimi.

Bilmediklerim ise teyelli

Doğamda saklı gizem;

Gizemin satırlara ve aşka düşkünlüğü…

Hayır, asla değil şaibeli bir ikilem:

Varsa yoksa makam farkı bir yoksunluk;

Aşkın kuramına şerh düştüğüm

Üç beş dize

İçimin infilakı adeta ve arsızca

Yüz çevirdiğim ihanet.

Ökselerindeyim bilinmeze mazhar;

Sitemlerindeyim şehrin

Şiirlere tutsak bir yürek:

Ne askıntı huzura ne yalıtılmışlığın

Kâbusu bir deyim.

Sözcükler açar tomurcuklarını,

Sefasını sürer şiir

Sonrası meçhul işte:

Diyebildiklerim de değil hani:

Demeye müsait mi bakalım zaman ve zemin?

Bir rutine aşina gökyüzü

Bir de içimdeki perçem

Ayırmışken iyiyi ve kötüyü

Oysaki unutmaya gelmiştim dünyaya

Dünkü kâbusu.

İllet bir aymazlık.

Yabancısıyım buraların.

Mısraların tekdüze hatıraları

Oysaki çokbilmiş bilirdim

İçinde saklı şahikaları.

Haydi, toplayalım pılıyı pırtıyı

Bir de topladık mı göğün örtüsünü

Yoksa açıkta mı kalacak bunca kuş sürüsü?

İhanet etmeden evrene

Kaçıp gitmek bir an evvel:

Belki uzandığımız şehitlik mertebesi:

Hani hakkını ödeyemediğimiz

Ve rahmetler yine yüreğin dudaklarında.

Merhameti esirgemeden Yaratan

Zamanı tahliye etmeden

Ve de talana uğrayan yüreği sonlandırmadan.

Hani olur da;

Bir aşk acısına yenik düşer insan:

Mümkün zannımca

Ölmeden kapamak gözlerini ümidin

Zifirin doğasında saklı umutsuzluk

Yüz sürdüğümüz

Bir de nutkun tutulduğu

Hangi şiirin mi utku?

Varlık telaşlı;

Kayıp zeminden

Zamanın kirinden ve kininden uzak

Kayıpların hörgücünde

Saklı olsa da ucu yanmış isyan:

Rabbim, af eyle günahlarımızı:

Şiir tadında ölmeyi de bahşet

Biz aklı evvel kullarına:

Hani olur da bir kulpu oluruz umudun

Belki kırağı çalan bunca tufanın

Ardından düşeriz yollara

Bir ümit vesilesi ile

Gece doğurgan ve insan

Bir o kadar sitemlerin tuzağına düşmüş

Yokluk ve elem.