FISILTI

Yeknesak sırları var evrenin…

Beyit beyit yaşayan gecelerde

İzzet-i ikram adeta hüzün

Efil efil esen rüzgarın tetiklediği

Bazen teğet geçen ölüm

Belki sırnaşık bir kör düğüm.

Bir yetim dize çekerken ellerini

Göğe dayadığım başımı okşarken usul usul…

Bir fısıltıya mahkumum yıllardır

Bazen nakşeden dağınık bir rüzgar aslında

Açılıp saçılan duygulardan kopamadığım

Bir güzergah:

Badem gözlerinde şiirin elyaf düşlerimden

Muzdarip sıra dışı bir mevsim gibiyim son zamanlarda.

Şiirlerde sığıntı bir imge kadar

İçimdeki hayallere kefilim.

Namı aldı yürüdü madem elemin

Bazense kopup geldiğim şehirlerden

Nasıl ki taşıdım matemi

Bir gönül koymadığım kalmıştı

Tapusu üzerime hüznün madem

Neydendir bunca sitem?

Aksıran bir iç ses

Lanetten uzak güncem

Aslıma ve aşkıma sadığım

İçimde kırağı çalan kayıp düzen.

Uyuttum ellerimle günümü

Yarınımı da savurdum göklere

Naşında gölgelerin

Dirliğine özendim kayıp şehrin

Ez kaza kaybolduğuma vakıf

Densiz bir yenilgi

Bazen gölgemle kavgalı

Müphem sanrılarda uyutulduğum olmasa da elzem.

Şimdi avutup içimi;

Solan dışımı,

Soluduğum şiiri de uyutup

Çekip gideceğim

Çeki düzen verip hüznüme

Bayat bir şarkı mırıldanacağım

Olsam da;

Varlığın kutsallığında kör bir hece.

Demlenip uzaklarda

Yakınımda olan kim ise

Uğurlasın beni

Şiirin donuk teninde

Bir buse kondurup aşka

Densiz bir mizaçla

Sevgiden mütevellit yaşlarıma

Sığındığım bir surede

Kutsallığın doğasında saklıyım madem

Hoş görün şiirlerimdeki gizemi.