UMUT

Kirli bir düş kundaklanıyor

Son minvalinde öykündüğüm beyanın

Yine aşkın kudreti

Sonumda saklı olsa da umut

Hayatın atan yüreği

Beylik söylemlerden ırak

Yoluna düştüğüm temenni.

Efkarın yiğit rüzgarı;

Aşkın çatallı sesi

Atılan naralarda varsıl bir sükunet

Ansızın peyda olan rüküş bir cinnet

Yine yeniden demeyi özlediğim

Görsel hafızamın içinde kalan son ukde ve kare

Devasa hayallerin kucağına düştüğüm

Belli belirsiz bir vazgeçiş.

Gömdüğüm dünlere haykırırken

Sevip de ayrıldığım güllere kondururken

Son bakışı

Haşmetli gölgemin kayıp dirayeti:

Adeta nadasa bıraktığım

Kayıp sert zeminde

Başımı aşka vurup

Özlemin beyitlerinde

Şafağımın attığı bir tecelli mi ne?

Gidip görmeden bildiğim ülkeler;

Uzağında dursam bile

Ant içip rahmete

Unutmayı özlediğim sakil yürekler.

Yeniden baş koydum ben umuda

İçimdeki yorgun çocuk ara ara ağlarken

Başını okşadığım titrek ellerimle

Dilemması göğün;

Varla yok arası o tebessüm

Şehrin ışıklarına aşık bir şehir gezgini

Düşlerini tetiklerken içli dışlı olduğum elem

Yeter ki ellemesinler makberimi

Bir beyit tadında ölmeyi dilediğim

Yürek yürek atan şiirde

Tozu dumana katan hangi duyguysa

Fermanım bilinsin bu son hatıra.