MAZLUMUN GÖLGESİ

Pılısını pırtısını toplamadan mutluluk…

Geviş getiren bir imgeyi ikna edip de

Katık ettik mi sonrası hüzne.

Galip gelen ne fıtratın

Ne de zamanın tanıdığı geçici fırsatları

Şemaili olmayan hayallerin çeperinde

Yılgın çehresi umutların değil mi beis…

Bazen nidalar savuran ön sözü hayatın

Bazense sessizlik

İşi varsa yoksa mazlumun gölgesi ile.

Hanidir hicabın tokuşturduğu elem

Göğün refakatinde

Yarım yamalak bir gülümseme

Uğurlarken vakti, telaşla

Yetişmek her ne hikmetse

Yarın diye yapıştığımız yakasına

Fevri gölgemizin

Miadı dolan akmayan yürek çeşmemizin.

Sükûtun frakı kayıp

Aşkın hükümranlığında

Kalıbını basan hangi mevsimse

Oysaki şaibeli her geçiş

Varla yok arası bir tedirginlik

Güncesini tutarken hayallerin…

Hem de şuursuz

Ve yankısı kayıp notaların

Almışken payını evrenden

Hiç değerinde

Sevdiğimiz kadar sevildiğimize biat

Üç beş zerre.

Kopan teninden göğün

Gayri ihtiyari bir yorgunluk

Katlarken yüreğin endamını

Gösterişli bir ölüm mü dilemeli Tanrı’dan

Hani herkesin hıçkırdığı yalandan…

Tozunu attık elemin

Metanet yüklendik ezelden…

Ne içinse çıkan çıngar

Neye hikmetse bu bitimsiz tufan.

Vardır sunumu haşmetin de ötesinde

İlahi Gücün referansı değil mi hüznün bam telinde.

Şimdimizi yoklayalım gönül yordamı

Toplayalım da kırıkları yerli yersiz

Sökülen dikişlerini sevginin

Yeniden tutturalım ait olduğu yere

Geç olmadan yüklendiğimiz ne ise

Gergefin gergin mizacına

Elemi de katık etmeden

Yaşamayı dilediğimiz kadar.