GELİP GİTMELER DURAĞI

Uyduruk bir mavi olabilirim…

Şaibenin dilinde vakur bir pembe akabinde.

Korların yaktığı

Cenazemin leş tadında

Bir arya

İçin için kokan aşkın revnak tadıyla.

Dalyalarca ümidi boca ettim

Siper ettiğim yüreğe mazgallar koydum ben

Sırf incinmesin diye

Gecenin tenine de beyazı boca ettim

Hani olur da yanıltır göğün neferlerini.

Şirret bir terennüm, kâbusum:

Asılı kaldığım iplerinde rüyalarımın

Balyalarca korku

Irak yüreğin kibrinden

Aldatılmışlığın yanık tadı.

Taarruzu altındayım bunca hengâmenin

Göl durgunluğunda olmasa da

Daldığım her hülya

Defnettim önce huzuru sonra yetim neşemi:

Kaybettiğimden beri içimdeki tek göz hücremi

Zanlarla bezendi âlem

Zemzem suyuyla yıkansa bile

Neye çare?

Bunca kâfirin duasına

Elbette yağmayacak gökten şer dilinde beddua.

Nutkumu tuttular

Niyazlarımı sakladım

Aşkımla koyun koyuna büyüttüm

Dünkü masallarımı:

Ufkumu açtı el âlem

Haznemi doldurdum ansızın matemle.

Kopup geldiğim kucağından

Yaslı şehrin

Kinayeler yamalandı diz dize

Dizmek de değil hani

Üstüne kıvrıldığım dizelerin metaneti

Geçti en sonunda bana da.

Bandım önce ilk heceyi

Ekleyiverdim yüreğimdeki kopuk düğmeyi.

Neydi ya da neyden ibaretim bunca zaman?

Unutulduğum aşikâr

İsmimle yaşadığım zaten mevsimin düştüğü şerh:

Gülmek de değil derdim

Gülümsemek bile yeter hani:

Önce şahit tuttuğum geceyi

Devrilen hecelerde

Yeknesak bir kelam:

Sözüm ona aşkın hicabı

Dünün özlemi anbean

Sefalete düşkün yüreğin minvali

Gelip gitmeler durağında.