BİR DÜŞ PAZARI HER ŞİİR

Bir mutluluğu çığıran

Öykündüğüm o yürek sesi…

Zamanın bile ötesinde nakşeden

En ulvi nakarat:

Doyumsuz sevgiden katık yaptığımız

Ömrün güncesi

Hele ki; ikircikli düşlerin o perde arası

Pek de rast gelmediğimiz bir farkındalık

Yeter ki; ihya olsun yüreğin nefesi.

Bir düşe teyelli azap

Bir nota adını koyamadığımız duygu

Aslına biat yüksündüğümüz varlığımız

Kimince ihya edilesi nice vasıf

Lakin gel-geç bir terennüm insanın o heyula doğası.

Tanık olanların nezdinde

Beyazın güftesinde siyah.

Yalanların seyrinde

Affetsin günahlarımızı Tanrı.

Bir izlek bir ritüel;

Şaibeli bir söylem adeta

Söylenmeyenlere dair

İçimize çektiğimiz her sözcük ve hece.

Ne de olsa ihtisas sahibiyiz

Söz konusu sevip de yenik düşmekse.

Mesela,

Deyip de çıktığımız yolda

Bir güfteye konuk olmak

Şaibeli mısralardan çaldığımız her vecizeyi

Körüklemek düşlerle.

Kanıksadığımız kadar insanız:

Boynumuz kıldan ince.

Düşüp de peşine o İlahi duygunun

Bir kisveden ibaret

Söylenmedik her şecere

Yine yanında çentikler dolu

İdame ettirdiğimiz ömrü

Çıkarmışken görücüye.

Saltanatını sürüp de aşkın;

Yanına yaklaşamadığımız gönül rotamızdan

Kayıp da düşen kim ise.

Sevmelere bedel

Derli toplu olmasa da güncemiz

Seyreden göğün neferi her bulutta

Bizler birer çiy tanesi

Dokunmaya kıyamazken sevdiğimize

Yerle yeksan her hücre

Dağınık yüreğin şefaat bekçisi.