KİRLİ NİDALAR

Zaman yasını tutuyor kirli nidaların

Nadasa yeni alındım:

Bir düş’tüm önce

Şimdi ise

Bir düş’e gebe.

Aklım yeni yitti

Aşk denen alfabede.

Harfleri yeni teyelledim

Saçlarımı ördüğüm istikamette.

Mor boncuklar saydım

Asılı kaldığım

Irmağında o tescilli yalnızlığım.

Selam’a durdum bir gece vakti

Öksüzlüğüm çok mu belliydi ne?

Zarf atan hangi yüklemdi?

Zar tutan hangi isyan?

Debdebeli acılarla

Çıktığım yolculuğa

Tav oldu eşrafım

Tanımadığım ne çok yabancı.

Kirli nidalarını yas belledim zamanın.

Zaman mıydı yoksa pas tutan?

İçimin alfabesinde çılgın bir martı.

Her susamı simit belledi

Ben hizaya geldim birdenbire

Ta ki kanadım kırılıp da

Martıya özendiğime biat

Oysaki ben sadece pençesiydim

Soluduğum ağır havanın

Ağır aksak o mehveş

Göğü de yok saydım

Başımı dayadığım dağı da

Ne de olsa; yoktun sen.

Yoksun tutulduğum senlik bir rütbe

Aşk’ın izdihamına misal

Aşk’ın kokusuna inat

Ben, tek göz evimde

Tok gözlü bir âşık

Senin yerine de sevmesini bilen.