BİR AYRILIK ŞARKISI

Derdim dağları aştı sessizce ağlıyorum,

Yandım demekle olmaz yananı görmem gerek.

Susuz kaldım çöllerde karalar bağlıyorum,

Kandım demekle olmaz kananı görmem gerek.

Bahçemdeki çiçekler birer birer kuruyor

Söylediğin şarkılar kulağımda duruyor

Kahbe felek durmadan tokadını vuruyor,

Candım demekle olmaz cananı görmem gerek.

Dört gözle bekliyorum geleceğin gün gibi

Aklımdan hiç çıkmıyor yaşadığım dün gibi

Yüzüme bakaraktan sanki sen güldün gibi,

Sandım demekle olmaz sananı görmem gerek.

Azrail peşimizde dişlerini biliyor

Karanlık odalarda çok kuzular meliyor

Susuz kalan insanlar yanımıza geliyor,

Yandım demekle olmaz yananı görmem gerek.

Yazdığın mektupları okuyorum elimde

Bir Ayrılık Şarkısı söyleniyor dilimde

Faydasını görmedim ağrıyan şu belimde,

Andım demekle olmaz ananı görmem gerek.

Sazımın teli kopuk bağlamamı çaldılar

Gezdiğim sokaklarda her şeyimi aldılar

Dost diye bildiklerim uzaklarda kaldılar,

Çaldım demekle olmaz çalanı görmem gerek.

DOĞANAY’ım yitirdim şimdi nerede özüm

Sanki bir çıkmazdayım geçmiyor artık sözüm?

Bekliyorum yıllardır yollarda kaldı gözüm,

Kaldım demekle olmaz kalanı görmem gerek!

Kemal DOĞANAY