BÜLBÜL FİGAN EDER

Gülün dalındaki bülbülü gördüm,

Yaralı gönlüyle uçmak istedi.

Ah edip ağladı “Vatanım!”diye,

Benden uzaklara kaçmak istedi.

Yaraların dedim çok mu derinde?

Kimler dua eder şimdi ser’inde

Bülbül figan eder her gün yerinde,

Bana sevdasını açmak istedi.

Ah vatanım! Dedi, Altın Kafeste

Bir gariplik sezdim o yanık seste

Her gece çalınan o mahur beste,

Bütün sözlerini saçmak istedi.

Şimdi vatanımda güller açıyor

Bülbüller yuvada neşe saçıyor

Gülün hasretiyle uzak uçuyor,

Diyardan diyara göçmek istedi.

Gün geceye döndü gece karanlık

Nice hayallere daldım bir anlık

Bülbülün vatanı olan kayalık,

Kendince arkadaş seçmek istedi.

Ne ben ona baktım ne de o bana

Tedbiri almazsan gelecek cana

Canım kurban olsun dedi vatana,

Sularından bolca içmek istedi.

DOĞANAY’ım gülün dalında bülbül

Bülbülün hayali olmaz hiç sümbül

Bülbül kavuşmazsa kuruyacak gül,

Güller kurumadan biçmek istedi.

Kemal DOĞANAY