NEREDESİNİZ?

Yüreğimdeki öfkeyi anlatacak sözcükler bulamıyorum 
Kendime hâkim olamıyorum, 
Kalem dile geliyor bu anlamda
Yorgunum alabildiğine
Cümleler yarım kalıyor
Bir yanım buruk kırık
Bir yanım acı içinde
Yorgunum,
Yarım sözcükler dolanıyor kafamın içerisinde
Çaresiz kaldığım zamanlar 
Şiirle ferahlıyor ruhum
Yorgunum iliklerime kadar
Koşacak mecalim yok
Düştüğüm yerden kalkmaya çalıştıkça
Dikenli tellere takılıyor ellerim
Kan revan içerisinde ruhum
Her yer can kırıkları dolu
Yaralarımdan kan sızıyor
Savaştan cıkmış haldeyim
Yine galip gelen korkularım
Yüreğim yorgun, güçsüz, halsiz, dermansız
Korkularımdan bir duvar örmüşüm etrafıma
Nereye baksam dört duvar yalnızlık
Yüreğim yitik buruk kırık incinmiş
Gönül bahçelerim tarumar edilmiş; ıssız, viran
O kadar ihanetler gördüm ki 
Güvensiz ürkek güvercin kalbim 
Kaçıyor kalabalıklardan
Kuytu köşelere hapsediyor 
Tıpkı Yusuf un kör kuyuda hapsedilişi gibi
Korkularımdan kör kuyulara hapsettim yüreğimi 
Ürkek güvercin kalbim kurtulmaya çalıştıkça
Oradan oraya çarpıyor, yaralıyor kendini 
Bir ferahlık, sığınacak bir liman arıyorum
Hadi tutun ellerimi, çıkartın kör kuyulardan
Neredesiniz, yorgunum; tutun ellerimden 
Sarın yaralarımı, neredesiniz?

Gökçe Sözüçetin