ZEMHERİDE UNUTULDUM BEN

Zemheride unutuldum ben;

Kuş tüyünden yastığımda

Bandım her hücremi

Ertesi koşturmaların,

Sudan sebeplerle sevemedi kimi.

Hayli yorgundum Mevla’m

Dinlemekten yorgun güncemi

Somurttum sakilce içimdeki devinime.

Bir koşu sevdim ben serildim de

Aşkı tahakküm altına alan hangi zafiyetse.

Uyumsuz addedilen bir misafir olsa olsa

Közünde ömrün dumanı üstünde şiirlerim

Belki de en şirin sitem sevdiklerime verdiğim

Günü birlik bir aşktan yorgun âlemin sevdalı yüreği

Sadece ve sadece Hakkın nezdinde.

Ölü taklidi yapıyor şiirlerim

Terennüm yüklü afakın da gözden düşen

Üç beş damla yaşa müdahil bir yas,

İçimin kazındığı sahur vakti bir teselli

Göğe dönük yüzünde efkârımın

Devasa bir çiçek sözüm ona

Buyur ettiğim hanemde tüm acıları yerli yersiz

B/andığım bir martaval

Köhne bir lahit belki de uyuya kaldığım ölüm öncesi.

Sivri dilli mahşer;

Asık yüzlü matem

Devrik cümlelerde közüm

Lanet okuyan hangi fani de süzüldüm günden güne?

Dillenen Anka;

Sözcükleri yutan nimet yerine

Lenduha bir biblo muyum ne?

Acılardan örüldüğüm hangi ara baş koydum ben İlahi Aşka?

Terennümler dilenir de dillenir

Sevdanın kabrinde öykülerim canlanır

Diri yüreğin de mahşeri her seher vakti

Çapulcu bir imge ıslıklar beni

Ne zamanki yolum düşse sefil bir şiire.

Bir mintanda saklı eteğimdeki taşlar

Yaşlarını bahşetti kader:

Başım gözüm üstüne matem ve tüm mahrem

Duyguların uykusu gelmeden gitmeliyim

Uyutup aşkı ve zaaflarımı düşmeliyim yollara

Yüreğim naralar atarken aşk diye diye.

Sonrası Allah kerim, azizim

Yeter ki sonlanmasın yetim cümlelerim.