Yoruldum Annem

YORULDUM ANNEM

Yalanlardan riyalardan
Yüzüme gülüp arkamdan vuranlardan
Aynaya bakıp ağladım
Bu yorgun yüz ben miyim? yüreğimi dağladım
yoruldum annem hayat yordu beni
Kandım zalim tuzaklara
İnandım dost denilen yılanlara
Sırtımı dayamamaM artık dostuma
Bu hayattan Yoruldum Annem
acılar icinde kaldım
Aynaya baktım ağladım
Hayat Bir tiyatro sahnesi
Isıklar sönsün bitsin  bu komedi
Aynaya baktım kapandı gözlerim
Şaclarıma aklar düşmüs görmiyim Annem
Yoruldum bu hayat yordu beni
Sar kollarında uyut Annem
Derdimi getirmem dile
Yetmez mi cektiğim çile
Bu dertler korkular bitmez mi anne
Yoruldum BU korkulardan
Ne olur sar  kollarınla koru beni anne
Yoruldum bu hayat yordu beni
Kimselere anlatamadım derdimi
Bu hayatta bır sen anlarsın  beni   Annem

GÖKÇE SÖZUCETIN