YOL GARİP

Dünyada gariplik bitmek bilmiyor,

Dünya garip, hava garip,yol garip.

Gözümün yaşını kimse silmiyor,

Hayat garip, insan garip,kul garip.

Kadının yanında gülün adı yok

Mahkemede şimdi bilen kadı yok

Sofrada sunulan balın tadı yok,

Sofra garip, petek garip,bal garip.

Hasta yatağında yatamaz oldu

Azrail gelince gül benzi soldu

Gözlerime yine kanlı yaş doldu,

Yaşım garip, başım garip,sal garip.

Çat kapı misafir geldim diyenler

Kış gününde beyaz takım giyenler

Ağacın dalından meyve yiyenler,

Ağaç garip, meyve garip,dal garip.

Üstümüzü örten kara topraklar

Yaz bahar ayında açan yapraklar

Şehidin üstünde duran bayraklar,

Bahar garip, toprak garip,çöl garip.

DOĞANAY'ım gökte uçuyor kuşlar

Hak'kın huzurunda eğilir başlar

Hilal gibi duran gözdeki kaşlar,

Gözüm garip, yüzüm garip,hal garip.

Kemal DOĞANAY