YENİK DÜŞTÜK DÜZENE

Mavi umut…

Israrcı ve küstah bir bulut da ıskalarken

Yaşlı mevsimi.

Dünün katıksız hüznü mağdur bir gölge kadar

Peşrevi ölüm olan bir mizaçla

Geldi dayandı kapıma:

Bir özür bahşedebilirdi

Ne de olsa geç kalmışlığın hüznü düşmüştü

Üstüme ve tüten gemilerin devasa lanetine

Odaklanmış bir iskele ve sayısız martının meşrebi.

Yanıp kül olmaya mahkûmdu şiir ve beste

Aşka kendini adayan her hece ile kavrulduk düşlerde

Savrulduk da yetim hicviyle

Ve sol anahtarına doluşan ölü makamlar

Yer açtı yeni şiire hüznü ile gelip de haykıran

Belki de minvali sakil bir kapı

Aşka hitap eden her zerresiyle çizili

Bir resim

Mevsim özürlü mizacıma yenik düşüp de

Her gecenin kulpu olmaya dair

Bir şiiri daha kundaklarken bin bir yeis ile.

İzahı vardı ya da yok.

Söylemi kısaydı belki de hiç yazılmamış.

Surlarda saklıydı şehrin sırları

Sırlarda saklıydı mazi

Mazide saklıydı telaşı yılların:

Yıllanmış beyitler nasıl ki sırdaştı geceye

Bin bir yitim ile yenik düştük işte düzene.

Kapışan afet ve iblis;

Sezileri ölü bin bir yeis ile

Dumura uğrayan renkleri kovalarken gizli gizli

Savrulduk sergüzeşt bir hükmün iniltilerinde

Yan gelip yatan mutluluğun kırsalında

Yitik bir ömrü dirilttik yeniden:

Bağdaş kurduğumuz renklerin muhtevasında

Saklı sırların al yanaklarında

Kekremsi bir t/adı vardı izahı olmayan sevdanın

Boyutsuzluğa serilip de gün bitiminde

Doğmayı unutmasını diledik güneşin;

Sevecen bakışlarında cahil yüreğin de bir muradı

İdi dillenen.

Yaşlı izdivacı yerkürenin

Boyunduruğuna girdiği hüznü tehir edemediğini

Bile bile kapıldı bahtının rüzgarına o deli mavi

Kundaklanan bir sancının da hüznüne yenik düştü

Aşkın iksiri belki de bir teferruattı

Sonlanmaya dair bir inilti

Sarmalında hidayetin

Tünediği mevsimde kanayan gözüne acıların

Gizlendiği.