YALNIZLIĞIN BAŞ ŞEHRİ

İllet bir terennüm solabilir ansızın;Vakur bir başkaldırı da başa alır yaşanmışHer hikâyeyi;Dipçiği ile vurulur insan, yalnızlığın,Beyitler aşarken enginleriCafcaflı bir sessizliktir peyda olan.Dümeni kırılmış bir düzen;Aşkın hicvine yenik bir dürtüMeyleden rüyaların indindeSoldan sağa sayıklar da sayıklarAşkı ve hatıratı yine bilinmezin külçesindeDoğar yeni ümitler ve yeni satırlar…İhtirasın gölgesinden kaçıpSığındığın ikbali yok sayarPartizan hayaller:Göğün melteminde şafak atarİsyanın tozundaKaynar gider tüm huzurAslında aşikâr notalardaBendine itaatkârYeni yetme imgelerSalta yapar biteviye üzüncünHükmettiği o saldırıŞafakla geceyi yarıladığınAdeta saltanatını buyur ederİçi çürümüş isyanlardaSoluyan belki solan yanlı kaderVe ahir zaman büker bileğini;Sıkar içindeki düşleri…Mengenenin verdiği azabıYok sayıp da atar damarında şiirinYeni bir kalpazan mağduriyet başaklara sarılırAslından kopmadan insanKimi zaman seyrüseferindeYoldan çıkmamış hayallerinNasıl da bağlanır basiretiHükmen ya da sehven ölümleBoy ölçüşür içinde kapışan melekeler:Bazen bir satır kundaklanır bazen rahvan birGölgeyi mimlersin.İçin hep asi hep tehditkârZamanın tarhında asılı gökdelenlerHele ki içinde sıralı o düzenekBelki mağrur bir yürekte kayıtlı Bazen kırgınlığın adam boyuYalnızlığın baş şehrindeSatılmışlar apartmanında yaşarOnca cüretkâr.Yığılı körebe isyanlar belki deMasum bir şiiri daha sonlandırır kimi azapZamanla büyür de büyür içindeki hicapYanlıştan yanaysa korkunSevmek mi akla zarar?Ya da yaftalanmış mizacın koruk düşlerindeÇetrefilli ayak sesiSen aşk diye; sevgi diyeKapıldığın hezeyanlardaHep acıya töhmetHep ıstırap yalar yutar içindeki neşeyiEn namert kurşunla vurulursun arkandanBazen bir dostun elindenBazen dilinden yana başın eğik olmadan Düştüğün yollardaKaralar bağlar meleklerVe Tanrının uzlaşısıAşkın rahmetine karışır…Sen ki; sevdiğin kadarYalnızlığa mahkûm bir düş olma hüviyetinleÖlüm kadar dardasındırKayıpların hulasasındaHesaplar kapanır kapanmasına daİz sürdüğün değilGönül koyduğun tüm yüreklerdeMihriban bir yalnızlıktır baş şehri umutlarınAşkın hitabesinde yenik düşmenin verdiğiHezeyanı sonlandıramazken hayatın külliyatında. Gülüm Çamlısoy