VİRA UMUT VİRA ŞİİR VİRA ÖZLEM

Hüznü demlediğim doğrudur

Gıyabında tüten dumanın da bir yansıması iken ruhum,

Sedef sancılarla örülü şiirlerimin mutfağı

Ve muhatabı hüzün kiremitli bir ev,

Haznesinde süregelen o yangın

Ve insan neye meylederse meyletsin

Kap-kaça uğrar ruhu ve rengi soluk ve silik bir gün

Daha erdi haneme

Aşkın kıymete bindiği

Sefasını sürdüğüm kadar hüznün

Özlemle kürediğim yalnızlığın fısıltısı iken sözcüklerim…

Fanusum kırık sızan suya b/akıyorum da

Firari yüreğim teklerken

Kırgın sabırla ölçüyorum ben yalnızlığın

Tansiyonunu

Bazense nabzını alamadığım bir uğultu

B/ölen kalemin seyrinde

Öznesi kayıp bir iklimin nezdinde

Yeniden doğuyorum nasıl ki

Hayatın ilkesi umut ve sevgi

Ve yeniden ölüyorum

Uçuşan zanların minvalinde

Giyindiğim sessizlik

Gideremedim acılar

Ederi varsa eğer ki şiirin

Bütçemi zorluyorum

Faizi iken hüznün her şiir

Hacizli yüreğimle bir bir

Sekiyorum

Yıllar yılı yılgın

Karambole gittiği kadar ömrün

Son demi derlediğim günün devası

Divası ve de yalnızlığın

Adam boyu yüreğimin sevdası

Öykündüğüm sadece kendim ve dünüm

Ölemediğim kadar öldüremediğim iç sesin

Münasip bir dille yaşıyor olmanın ilkesi

İmgelerse düşmediği kadar yakamdan

İbraz ettiğim sözcüklerin

Çetelesini tutuyorum

Yenik düşlerim var

Yanık kokan sihirli mektuplarım yandığı kadar

Yaktığımdır tüm gemileri

Ve işte rotası kayıp bir kaptan ve buzdağı…

Çarpmadığım kadar sayıları

Çarpılmamak adına

Çapkınca telaffuz eden sözcüklerin de korunda saklı

Nice fısıltı ve uğultu

O minval ki kat çıktığım

O sıra dışılık ki ses bulduğum

Afyonu da patlamamışken henüz günün

Gümbürtüye giden duygularım

Yeter mi sahi yaşamaya?

Yaşattığım kadar içimdeki çocuğu

Ve işte mutluluk silik bir arzu…

Sihrine b/andığım kadar sevginin

Siması nasıl da tanıdık sevdiklerimin

Ve iki yandan örülü saçlarım

Taban teptiğim okul yolu

Meğerki sadece umutmuş uğruna çırpındığım

Sözcüklerse ayracı öykümün

Sakata binse de sevgi

Sayamadığım kadar gönlü biçen yorgunlukları

Kaldırdığım Kaf Dağı

Affımı dilediğim Tanrı

Vira umut vira şiir vira özlem

Vardiyası dinmeyen bir esinti

Sağdıcım iken kalem

Solumla yatıp solumla kalktığım

Elbet içimde kaynayan duyguların ihbarı

Bir şiirden de öte

Bilinmezin indinde seken hece hece…