VEDA VAKTİ Mİ

Uzaklaştı                                                                                              

Aşk benden.                                                  

                                                                                                                                         Bir Servi ağacının dibinde                                                                                                      Gölgeleniyorken,

Yoktur hakkım

Birazcık kestirmeye.                                                                                            

Dikenli çalıdır

Bir cümle anılar.

Batar böğürlerime.

Ne zamanın tanışıklığı kaldı,

Ne de,

O güzelim

Eski Yaz Günlerinin aşinalığı.

Kullanılıp atılan,

Buruşmuş

Peçete kâğıdında gizlidir;

Çözemediğim bu yaşamın sırrı.

Tepetaklak bir rüzgar,

Şaplaklarını indirir enseme.

Yüzümdeki çizgilerle,

 Kendini

Kesin galip ilan eder;

Dört başı mamur deforme.

Bir “yazık oldu Senfonisi”ne

Kurban verildi

Heder olan gençliğim.

Kaçıştılar oraya-buraya

Dün ve yarınlar.

Birbirimizi kandırıyoruz

Kader ve ben.

Artık uzaklaşma vaktindir,

Aşk.

Gittiğin yerlere, gördüğün insanlara

Kucak dolusu selamlar.

Geride, seninle doğup- ölmüş

Dopdolu bir yürek var…                (4.7.2010 -8.Şiir Kitabımdan)