Vay Genlik

Başka köy ve semtlerden kimse tur atamazdı

Tüm mahalle halkına kızlar emanet ardı

Tanıtmak için dahi sözle laf katamazdı

Benim akrabam desen bir fatura çıkardı.

Öndeki çok güzele zayıf şişman bakardı

Gözleri mavi diye bir sürü genç sarkardı

Kendileri yanarken çevreyi de yakardı

Bedenler harlanırken umumu od sarardı.

Küçük büyük uyurken biz sokağa dalardık

Eğer penceredeyse bir mutluluk kaplardık

Işıklar sönük ise inan bayram yapardık

Kapı dolaşsak bile candan bağlılık vardı.

Süslenip gezmesini uzaklardan gözlerdik

“İmirin iti gibi” arkasından giderdik

Yağmura hiç aldırmaz bir kez görmek isterdik

Görmezsek gece gündüz ten fırında yanardı.

Dünü az düşününce çok kavgalı yıllardı

Damarda hayat veren kan süratli akardı

Fikrimize uymayan cümle alem sakardı

Mecnunu çöle Leyla, bize dert salan yardı.

24.08.2016

Ahmet Çelik