VASİ

Suskunun nezaretinde, derin çok derin

Bir tevazu

Saklı ruhun coşkusuna tanıklık eden

M/eziyet sona denk düşen gün

Asra denk düşen hüzün

Aşkı ören ömürde saklı hüküm

Ölümcül güdüsünde yalnızlığın

İhbar etmek coşkuyla

Konmaya dair o son nokta

Elbet nezdinde Hakkın

Kabul gördüğü takdirde.

Yılgı ve yergi elbet devasa bir yenilgi

Üstelik kadere hürmeten

Aşk şiddetinde bir deprem ki

Mukozası evrenin aslında

İçinize sarkan ipe tırmanan şiirin nazar boncuğu iken

Ölümün gizinde vuku bulan kaygı ve özlem

Latif bir ömre delalet ön sözünde

Sırnaşık kelamın bağdaş kurduğu dizlerinde

Kaykıldığınız kadar

Kandığınız dünya ki mecburiyeti sevgiden yana

Vuku bulan hazan bahçesinden öte.

Yalnızlığın coşkusu

Coşkunun da sönen ateşi

Ayaklarınıza değil yüreğinize batan

Ölü canların izi

Elbet titrek sesi kuşların

Lakin hüzünde saklı geçişi pervasız yüreğin

Hatmeden

Bazen alt eden

Güme giden yarım dalya zaman

Kehanetler zincirinde vuku bulan.

Haşmetli gölgeler değil de göze görünen

Örtündüğünüz her acı, hasret

Çarelerin tükendiğine delalet

Ne çok ön görü

Ayak izi inancın

Sizden arda kalan son hece

Elbet aşk makamında

Gülmeye hasret bir yüzün vasisi iken

Kalem…