VARLIĞIMA DELALET YAZDIĞIM SÖZCÜKLER

‘’Ölüm ve papatyalarla yarışıyor öte güvercinleri

Gece kan döküyor parmak uçlarından

Yorgun martılar gibiyiz

Deniz tükeniyor, kanatlarımız

Birer birer düşüyor karanlığa

Kaçıncı ölünün intiharı bu

Zulmete kurban giden kaçıncı ölüyüm ben

Kaçıncı ölünün intiharı bu…’’(Alıntı)

Makûs talihi ıssızlığın ve bonkör rüzgâr:

Açısı olmayan hayallerden yağan rahmet gibi

Aşkın inkârı

Belki de saklı bir ceset

Yanlışlarına kurban verildiğin

Her düş’ ün bir öncesi o intihar

Gülüşünden cesaret aldığım

İhtimaller dâhilinde sevdanın

Yansıyan bir esaret ve felaket adeta

Adımladığım yokuşun en yukarısı

Varamadığım bir istikamet

Gözümün önünde kaçışan hayaller

Kap kaça uğramış yüreğin infilak ettiği

Bazen susku giyindiğim

Bazense nidalarımla sürüklendiğim.

Bir çeşme başı musluğundan dökülen

Hüzün ve elem

Göğün kudreti ve işte uçtuğum

Kabrimin üstünden

Dünyaya selam çaktığım

Bazense alaya ve hafife alındığım

Ağır olsa da yüküm

Yok olsa da dermanım

Asla yakınmam ben severken

Azığa aldığım her düşte patlak veren o fırtına

Yüreğin sönük nidaları

Kısıp da gözlerimi hedefe kitlendiğim.

Renkler s/üzgün

Cafcaflı sözcükler ve günlerse ölü

Ölüyü bile güldürürdüm bir zamanlar

Şimdilerde diktiğim sökükler

Hecelerken de hayatı hayıflandığım nice karartı

Göğün delişmen rüzgârı olsam ne ki?

Varlığıma delalet bunca sözcük

Hayaller ise tapınağımda saklı esaret

Elbet düşkünlüğüm hayata ve ölüme

Gönül bahçemde kundaklandı çoktan

İrisinden düşler yanıp kül oldu

Kulluğumsa sadece Rabbime

Kulaçlarımla aştığım dehliz işaret ederken cenneti…