UTANMAYINIZ YAŞLARINIZDAN

Hangi düş’ün yerlisisiniz hangi düşte takılı yüreğiniz?

Acınızla hemhal ırkı olmayan bir hüzün müdür yoksa?

Yalnızlığınıza mal ettiğiniz

Gaipten gelen bir coşku

Ah, o hüzün katedrali

İstanbul’un sevdalı martıları

Kondukça bir bir yüreğinize

Arpacı kumrusu gibi düşündüğünüz yetmedi mi?

Hizaya gelmeli acılarınız

Nazenin gölgenizle bile güzel ve isyankârsınız.

Aşkın büyüsüdür bu coşkunun meali

Sözcüklerse lütfedilen

Kaderin kimi zaman çok sevip kundakladığı

Bir yalnızlığa mı esaretiniz?

Gücünüz tükendiğinde içinize akıttığınız gözyaşları:

Ah, mubahtır elbet her yaş ve yas

Yaşaya yaşaya denk düştüğünüz

Şu müphem gölgeli yola

Sevecen bir sözcük müdür yoksa günah saydığınız?

Utanmayınız yaşlarınızdan

Elbet yaşınızdan ve yasınızdan da gocunmadan

Dokunmaksa uzaklardan yüreğime

Siz gizil bir sevdasınız:

Ah, dile gelmeyen

Ah, bir kere boşalmış düze çıkmayan

Sevdalı semazendir yüreğiniz:

Bilmez miyim?

Iskartaya çıkmış hayalleriniz…

Direnseniz de bu aşka

Direttiğinizden fazla güzel ve mahcupsunuz.

Hüzün mevsiminde sergüzeşt bir bestedir isminiz

Nemalandığınız gök ve nice yıldız

Israrla uzaklara daldığınız

Alı al moru mordur rüyaların

Her utandığınızda pembeyle olan sırdaşlığınız

Kovdukça mutluluğu bakaya kaldığınız yalan mı ah, yalan mı?

Kürediğiniz bunca gizem

Boca ettiğiniz her renkte saklı izdiham

Hünerdir elbet bitmeyen sevdanız

Eksik olmayan nazınız niyazınız.

Hürdür yüreğiniz

Bir o kadar hüzünlü

Müptelası sevdanın gidip gelmelerden yorgun

Mütevazı varlığınız alımlı ve vakur

Aşka sadık Rabbine bağlı

Bazense çözemediğiniz o kör düğüm

Dolandıkça dolanır heyecan ve gizem ayağınıza

Parmak uçlarında dans eden sözcüklerden arakladığınız…

Ah, o devasa coşku ve kırık iken yürekten sarkan

Bir ip gibi tırmandığınız şiirlerdir

Müptelası olduğunuz

Ve görünmediğiniz kadar uçuktur hayalleriniz

Hem dile de gelmez kolay kolay

Varsın bir kez savurun en coşkulu nidayı

Yetmedi mi bir ömür suskunluğunuz?