Utandım Nefesinden

Bir oyun alanında beklerken seni boncuk

Kan aktı anlamadığın yanağın ve sesinden

Vakur dik duruşunla şen melek yüzlü çocuk

Senin yaşamadığın utandım nefesinden.

Çok uzun senelerdir maişetti meşgale

Çehre güleç olunca bakmadık hiç eşgale

Zamanı geldiğinde başlandı yurt işgale

Kulakla duymadığın ağıt sarar sesinden.

Bebek yaşlı demeden zalim onu vuruyor

Cıvıl cıvıl vahayken bir coğrafya kuruyor

Milletin tüm fertleri çaresizce soruyor

Hayatta doymadığın ne kaldı hevesinden?

Bir hayvana benzetsen inan bana küfreder

Ölümüne saldırır çok büyük güç sarf eder

Dehlizlerde yetişmiş bunların hepsi peder

Tepende saymadığın bomba el kesesinden.

Benim güzel gardaşım toprakta terin kalır

Tarih buna şahitken yel havasını alır

Bitti denen Müslüman mümin yine çoğalır

Bir isim koymadığın çık artık kafesinden.

21.08.2016

Ahmet Çelik

MEŞGALE: Uğraş

EŞGAL-EŞKAL: Dıştan görünüş