Üşüyorum

Doğduğum günden beri bu can tende bir köle

Görünce sevdalandım seherde gonca güle

Mecnun’dan ilham alıp vursam kendimi çöle

Buz tutmuş kalp kışında soğukla üşüyorum.

Olur olmaz yerlere saplanan sivri oktum

Biraz gurur kibirle aşkı gönlüme soktum

Gerçeği geç anladım ben hiç hesapta yoktum

Bağlanmış ayağımda kancayla düşüyorum.

Yürüdüğüm tüm yollar ıslak yağlı bir zemin

Gelecek inşasından nefsim oldukça emin

Bak tasdik makamıyla her nefesi bir yemin

Sinirle bu yaşımda pompayla şişiyorum.

Büyüklerim derdi ki haram lokma çiğneme

Davranışla layık ol dedene ve ninene

Dünya çoban aldatan gayrı koyma sinene

Mezarımın başında kazmayla eşiyorum.

İnanmadan sorgula sor hep kendine neden?

Mazlum zalim bilmezsen yanar kötülük eden

Seyret gassal önünde çaresizdir bu beden

Sönen taş ocağında acıyla pişiyorum.

10.03.2016

Ahmet Çelik