ÜSTELİK SON SÖZ HENÜZ SÖYLENMEDİ

Hangi duygunu ütüledin, söyle?

İçimdeki demi taşıran sen değil miydin öncesinde?

Tutuşan eteklerim değildi taş döken

Bir kıvılcım hiç değildim

Tamı tamına cehennem ateşi içine sürüklendiğim…

Bir metaforsa aşk

Uygun adımlarla da düşmedim ben bu yanık sevdaya

Mehtabın tevazu yüklü çekinceleri içimi kıyan

Dirlik affı belki de beni ölüme çeken

Dirildikten sonra ne fark eder ki?

Bunca kumpasa kurban edilmiş yüreğim

Şeffaf bir tabuta yatırın beni

Elimde değil öfkeliyim

Elimde olsa bile bu aşkın pimini çekmemeliyim.

İzafi bir duraksam

Yanlı yansız bir tuşsam

Bastığım her nota

Ne konçerto ne de bir senfoni içime çekilesi

Son nefesimi verebilseydim keşke.

İmha edemediğim mehtap

Uyumsuz bir gök taşı olmama ne hacet?

Varsın sırasını savayım ölümün

Ne çıkar ki bir eksik bir fazla

S/ağlamasını yaptığım bu gudubet aşkta

İman gücümdür tetikleyen sevgiyi

İtiraz edemediğim bir belge belki de

İçimdeki iklimi bilemezsin sen

İkilettiğim ne ki?

Üçlediğim ölümde

Kazandığım zaferdir

Hüzün bildirgesinde başa tutturulduğum

Kimse karışamaz gözyaşlarıma

Varsın tut sen de içinden bir dilek

Dilediğince de görme beni

Görünmezliğin arifesinde

Ne ki sahici?

Görsel efektlerde saklı ise her insan

İdare lambasında büyüttüm de gölgeni

Ruhani bir söylem içimde saklı

Azat edilmediğim dünyanın ilk ve son tutuklusu

Tutumsuzum hem ben severken

Tutucu olduğum kadar

İsyankâr

Çapulcu imgelerden aşırmadım hem ben bu şiiri

Yerle yeksan edilmişken bir ömür ne ki?

Hücuma geçen konfetiler

Lakin tek dileğimdi başımdan yağacak nur

Üstelik son söz henüz söylenmedi.

Tutuşana kadar tüm benliğim

Sevmeye devam edeceğim

En çok da kendimi:

Kibar ve kibirli bir âşık değilim artık ben

Üstümde şık durmayan hiçbir izlek

Beni bana yansıtamaz

Aşkın ibaresinde koştuğum meğer kendimmişim

Kimliğimse sicilimde saklı

Sancılı değilim artık

Boş verdim vereli bu yalan dünyayı

Başa tutturulmuş ismim ne ki?

Astığı astık kestiği kestik gölgelerden de hicap ettim edeli

Umudumu saklı tuttuğum kadar

Şiirlerdir benim uğurum,

Bir anda sönse de feri bu sevdanın

Hem yansız sevmiştim ben seni