Tibili

Avurdu çökük garip ne geldi ne de gitti

Bir gün tekrar doğacak anası olursa fok

Herkes koşup oynarken nefes almadan bitti

Gülüp davul çalacak arkadaş akraba çok.

Şamar oğlanı sanki tokattan kazandı yar

Yüreği sevgi dolu yâda merhamet duyar

Hurdalıktan bulduğu şimdi bir tekeri var

Tam içerden yanacak yıllar yıllar sonra kok.

Bir boğaz tokluğuna goca ömür çalıştı

Vitrinleri seyredip hep açlığa alıştı

Göbeği şiş ablaklar dilki gibi yılıştı

Sel önünde duracak verilirse ani şok.

İmanı torbadaki mengeneyle bir tuttu

Hep günlük dizilerle bu Milleti uyuttu

Deveyi hamuduyla gözü açıklar yuttu

Halk rüyaya dalacak artık onun karnı tok.

Vatan tehlikedeyse o Çanakkale idi

Elinde kamasıyla vücudunda değildi

Ölürken de dim dikti tek Allaha eğildi

Bir tibili gonacak dünyada tezzağı yok.

10.09.2016

Ahmet Çelik