TEŞRİF EDEN GECE VE İLHAM PERİM

Hayallerin muadili simli yolları yıldız kümesinin belki de külüstür bir vecize düşmeyen yakamdan hayatın da alametifarikası söküklerin sallandığı eprimiş bir şiirin bitiminde başımı yasladığım Mevla’mın bahşettiği:

Kâh güldüğüm kâh ağladığım

Kaybolduğum efkâr dağının yamaçlarında

Seken bir ceylan gibi

Haşmetli sağanağın eksik olmadığı

Bir gün belki bir gece

Birden sonrası yok belki de gözümde

İfrata kaçan sevgim

İnadı tutmuş iken sefil kalbimin

Özlemin muştuladığı

Bazense sessizliğin o derin yankısı

Meşrebi huzur olmalı insanın

Meali ise kim bilir hangi iklim?

Müdavimi olduğum kadar hayallerin

Gerçeklerdir de düşmeyen yakamdan

Saltanatı sonlanmadı gitti hüzün denen yolculuğun

Ve varamadığım yakası şehrin

Kopup gelen dünden nice anı

Anda saklı mevcudiyeti yarınların:

Hani olur da, demenin ihtimali

Matbudur kimi zaman hayat

Bir o kadar şahsına münhasır

Depreşen iç sesin söküklerine eşlik eden bir rica

Elbet yeltendiğim sevgiden ibaret bir yaşam biçimi.

Irkı yok ki duyguların

Sonu da yok bucağında saklı kerametin

İzin almadan sevdiğim her kimse

Kimsesizliği sonlandıran nasıl da İlahi bir mucize.

Bir sarkıtsa şiir

Bir de dikitse imgeler

Tahayyül edebildiğimden de öte

Bazen kolluk kuvvetleri evrenin

Bazen kolun kırıldığı yenin de içinde kaldığı

Bir yenilgi addedilen…

Ne gam ne gam.

Mütereddit kimliğim ve duygularım katledilen

Varsın olsun, O beni bildikten sonra

Hicabı da yok artık mazinin

Ne de olsa her şey dünde kaldı

Alabildiğine özgür ve coşkulu severken

Yazmaya çeyrek kala

Teşrif eden gece ve ilham perim.

İhya edilesi bir yürek ve nicesi

Niyazımın da nazımın da eksik olmadığı bir sahne

Lakin doğalım ben yaşarken

Sevdiğim kadar metanetli

Bazen duygular iken yüreğimden taşan

Doğaçlamadır minvalim

Doğaüstü bir umut ve sabırla beklediğim

Müşerref olduğum kadar kaderime

Lahzası ömrün usulen değil

Usul usul yaşayıp sevdiğim…