TELAFFUZU YOKTU Kİ

Telaffuzu yoktu ki:

Mevsimi kırgın bir vedaydı

Saklı tutulası bir dilek

Ömrü b/içen her zerresinde yenilginin

Aşkın ve inancın yüzü suyuna hürmet.

Desenleri de kırıktı sessizliğin

Koşulsuz yakın durduğum adeta her izlek

Muhatabımdı ömürlük sevgi

Bir de rüyaların pürü pak dansı

Her satırda saklı tuttuğum bir vaveyla.

Karmakla kanmaksa sükûnun izini sürdüğüm.

Meylettiğim her makamda

Şarkıların da nutku idi tutulan.

Bir hezeyan ömrü karan

Bir heyelan varlığı parçalayan

Kalbinde mezar

Kadri olmadan da varlığa damga vuran

Her redifte nöbet geçiren

Bir sesin de ayak izi

Günü b/ölen aykırı bir kimlik

Kılı kırk yarmaksa aydınlık bir güne namzet.

Mavi idi tutsak.

Mavi bir redif esen rüzgâra nazire ılgıt ılgıt:

Suyun tezahüründe içimde kıyım

Aşkımda seda

Varlığa delalet bir ırmak

Satırlarda saklı gizim.

Körebe oynamadım bir ömür

Lakin bir kördüğüm.

Sessizliğin meczup

Kaydın da olmayan izi

Namert olmayan şerefli bir ömür

Kısrağı dünün ve günün

Al yanaklı da olmadan geçti zaman

Beyaza tutsak ve alnım kadar pürü pak.

Sözcükleri çiğnedim

Çiy tanesinde soğuk mevsimin

Sıcak bir Nisan diledim

Mavinin kuşağı

Asi yüreğin tutsağı

Bir kement atıp da düşlere

Yarını mimledim açık ara farkla

Küstüğümdü evren

Geri duramadığım da sevmekten

Bir kor hece ki

Aşka pervane ömrün de hicvi.