SUSTUM

SUSTUM

Şimdi yağmurlar yağıyor ruhumda
gönlüm yalnızlığa tutsak kaldı
yalnız gözyaşlarım ve ben vardım
susuyordum gücüm yettiği kadar
bazen konusmak istersin konusamazsın
kelimeler boğazında düğümlenir
can yakacagını bildiğin için susarsın
kayar gıder ellerınden sevdıklerin
tutmaya çalışır tutamazsın
ruhun acır konusmak istersin konusamazsın
hayal kırıklıkları hüzün ve gözyaşıyla beraber geliyor bazen
bir yığın hüsran geriye sadece kalan
omuzlarım düsüverıyor bazen dostlarımdan acı sözler isitince
şiire sarılıyorum o zaman içimdeki hüzne hüsrana inat
Yorgunum kendımı anlatmaya calıstıkca
ama direniyorum saçımdakı aklara ragmen
simdi kelımeler anlamsız geliyor
simdi yalnız yıne yüreğim
Sözün anlamsız sözlerin bittiği yerdeyim.
sustum yüregimdekı avaz avaz cığlıklarıma rağmen
SUSTUM… cabalamayacagım artık kendımı anlatmaya
yoruldum, yorgun düstu kelimelerim kalem tükendi   şiirler bitti.

GÖKÇE SÖZÜÇETİN