SON TESELLİ..

SON TESELLİ…
Sen gittin de koca Cihan ağladı.
Gözyaşlarım toprağını dağladı.
Öksüzler yetimler hep seni andı.
Kara topraklarla dost oldun annem.

Bir ateş düştü de yüreğim yandı.
Bütün kuşlar uçtu kabrine kondu.
Seni hep görenler bir melek sandı.
Kara topraklarla dost oldun annem.

Hiç unutmam derdin nasıl unuttun.
Vefasız değildin gittin gelmedin.
Hasta oldum niye beni sormadın.
Kara topraklarla dost oldun annem.

Örgün yarım kalmış duruyor şurda.
Gülümseyen resmin kaldı duvarda.
Tesbihin seccaden şimdi nerede.
Kara topraklarla dost oldun annem.

Gördüğüm düşleri hayra yorardın.
Ben ağlarsam hep benimle ağlardın.
Canım acıyınca hep sen sorardın
Kara topraklarla dost oldun annem.

Gözlerim çok yaşlı gönlüm çok yorgun.
Bir çiçek açmış ta bir çiçek solgun.
Evladınız olur siz görün derdin
Kara topraklarla dost oldun annem.

Pişirdiğin ekmek elimde kaldı.
Söylediğin türkü dilimde kaldı.
Son tesseli artık ölümde kaldı.
Kara topraklarla dost oldun annem.

Arif Ocakçı Ocakbey
O-C-A-K-B-E-Y.