SON HECE

Ezanlar okunurken ben seni hatırlarım

Gönlümde bir yara var acı verir her gece

Gözlerimde yaş olur ıslanır satırlarım,

Bu davanın şiiri yazılmaz hiç gizlice.

Bendeki bu duygular derin yaralar açar

Aklıma sen geldikçe uykularım hep kaçar

Herkesin yüzü güler bense kalırım naçar,

Her şey karmakarışık çözülmüyor bilmece.

Gündüzüm gece olur, gecelerim karanlık

Korku sarar içimi dalsam bile bir anlık

Beklerim sabahları seyran olmaz samanlık,

Kimse bakmaz sözüme sormaz ki halin nice?

Devler sırada bekler neden gelmez şu ordu

Örümcekler devleşir kolları sarar yurdu     

Cesareti tam diye kimse sevmez bozkurdu,

Daha şafak atmadan güneş doğar sessizce.

DOĞANAY’ım elimde okumla yayım durur

Cesurlar davranmadan korkaklar insan vurur

Şeytanın arkadaşı düşmanlar hep kudurur,

Diyeceğim odur ki yazılmalı son hece…

Kemal DOĞANAY