SON DURAĞIM İLAHİ MAKAM

Düşler temenni ediyorum içimin sarkıtlarında saklı dolunay…

Arza sunduğum bilumum duygu

Mavilerden örülü çehrem

Ah, kayıp neşem nice çekincem

Çengisiyim ben gecelerin.

Mahzundur yüreğim, kefil olduğum sevgim

Yitimi niyetin değildir asla önem arz eden

Çünkü tek bildiğim herkesin iyi niyetinden emin

İyiliğin sarmalında bir kuş gibi sektiğim

Her yanlışın ertesinde af dilediğim

Rengim ve rakımım bazen kayıplarda çalan sazım

Bitmeyen nazım niyazım

Hümayunu aşkın ve inancın güzel Rabbime koştuğum

Gecemde saklıyım günümde servet

Dünümde yitim günümde mevcudiyet

Yarınlarsa bazen tefe koyduğum

Ah, hayallerim bense gerçeğin şerh düştüğü bir tebessüm gibi

Kâh doğarım gün gibi

Kâh batarım acı gibi içime

İçimden taşan sevginin ve umudun uğruna

Asılı kaldığımdır gök kubbe

Aşkın nazarında

Nazire ettiğim günümün kulvarında

At başıdır sevgim

Bazense gözlerden ırak yaşadığım

Gerçeğin ta kendisi ılıman bir iklimle eşleşip

Dileğim o ki:

Ben durgun bir denize meylettim bir ömür

Dur durak bilmeden yaşadığım

Bazen sonlanan hayallerim ve sönen neşem

Lakin sönmez de feri özlemin ve aşkın

Yarenlik eden kuşlara öykündüğüm

Öldürdüğüm nefsim ta çocuk yaşımda sektiğim

Bir kaldırımsa; sıçradığım belki de uykularımdan

Sırtımı sıvazlayan kaderim ve Rabbim ve annem

Batılı düşlerin

Lakin batık gemi değilim

Görsem de dibi hala yüzüyorum sere serpe

Yanılsam da milyonlarca kere

Karelediğim yüreğim bazen içerlediğim

Günbegün değişen mizacım

Aşkın sarmalında bazen hüzün

Bazense yarı yolda kalıp sil baştan döndüğüm

Kadar eksenimde

Aymazında yalnızlığın

Sedeftendir teni gecenin

Bir batında doğan güneş ve mehtap gibi

Savrulduğum bir duygudan diğerine

Ne de olsa layığıyla yaşamalıyım hayatı

Alabildiğine engin yüreğim

Olabildiğince makul genelde mahzun

Elbet koruyup kollayanın benden de elin çekmediğine binaen

Aşkla yatar kalkarım ben

Ve son durağım İlahi Makamın

Beni çağırdığı ta ilk günden…