SEVMEK SADECE SEVMEK

Maviden en mavisinden bir ç/ağrı:

İman gücünde saklı kudreti

Aşkın da doğasında saklı hikmeti.

Bir renkse özlem, basireti

Bağlanan gizin de izinde.

Huşu içinde yaşamaya duyulan hasret

Çarmıha gerilen dizeler

Diz dize sevgiyle neşreden

En devasa denklem

Ruh çıkmazda

Aşk sorguda

Hazana esir renkler

Kudreti doğanın

Adeta içinde saklı o defteri kebir.

Hani azığa aldığın

Hani, hani, gemileri yaktığın.

Bir rövanşsa döngü

Asla yetmeyecektir aşkın ömrü

Kasıtsız severken

Rüyalarında dilemmalar saklı iken

Adeta devinen gök kubbe

Yerin dibine de sokulmuşken

Bir arpa boyu yol alamadığın

Sönen ferine aşkın, adaklar adadığın.

Şimdi mintanı sökük bir derviş gibi izini sürdüğün

Gizin en vurucu ritmi

Saklı tuttuğun mahrem duyguların öyküsü

Ne öykündüğün

Ne öldürdüğün

Ne de övündüğün

Aşkın kudreti

İki satır selam

Bir çift de kelam

Beynamaz gölgeler çoktan çekmişken ipini

Mevsimin de boynu bükük

En tepede kurulu şadırvan

Aşk mıdır illa ki en ağır yük?

Sandık dolusu imge saklı şairin cephesinde

Sükûnet dilenen bir mevta gibi kaçıverdiğin

Köşe bucak

Salkım saçak bunca duygu ve yitik

Bir aşkın yeniden can bulmasına ne hacet?

Öfkeyle serdiğin döşek

İlla ki yangında saklı esaret

Oysaki sevmek

Diye düştüğün yolda bitik

Bir heceden fazlası değil asla

Layığıyla yaşamak

Ve yaşatmak değil miydi aşkı

Şairin sönük ferinde

Saklı gizem ve hezeyan.

Heyecandan tutulan nutku

Nasıl da sökük tümden o yürek

Bir martavalmış meğer mutluluk

Sevense hüznü en derine çeken

O son nefesini vermeden

Zincirlerine mahkûm bir endam

Yükü ağır olsa ne ki sevilmedikten sonra?