SENDEN ÖĞRENDİM ANNEM

‘’Ne cenneti merak ediyorum ne de cehennemi. Çünkü ben annemi gülerken de gördüm ağlarken de…’’(Ö. Asaf)

Kıyama durduğumsun, sen ve sözcüklerim titrerken yaşlarındaki acıyı çektim içime, anne.

Dilsizdim ve yalnız ve sağır.

Ağırdan aldığım mutluluğa seninle vardım.

Bir akşamdın sen ve sabah

G/izinde saklıydım ve yüreğin

O hassas ve hasta yüreğin…

Manen âşıktım madden yaralı

Yamamı dikendin

Yaramı temizleyen

Bir gülüşünle cennetim

Acı sesinde hasretin ve sendin sen

Sinende saklı tutan beni

Sindirdiğin acılar

Sinende açan güldüm ama sadece senin gülün.

Gülümsemene muhtaç

Adaklarımda saklıydı varlığın

Tabi olduğum dünyanın malı mülkü değil hem

Ya da taraf mı olduğum?

Asla ve asla

Sevmeyi öğreten yine sen

İnsan ayırmadan

Yüreğinin coğrafyasında saklı cennetim:

Cennetim seninle yürüdüğüm cennet vatanım.

Allah sevgim ve inancım

İlk duamı seninle ettiğim

Ezanın sesine riayet eden sen ve ben

Başında örtün

Yumru halindeki yüreğin

Sevgiyle ç/ağlayan bir sonsuzluk ülkesi

Sabrını katık ettiğin

Ölü öfkesi babamın

Zor zamanlar yaşadığın bir ömür

Hasretin biz

Haset etmediğimiz

Sadece sabırla saklı tuttuğumuz bir giz.

Alnımdaki ak

Saçındaki aka eşit.

Yüreğimdeki tortu ise yüzerek aştığım

Saçtığım sözcükler

Bazen kavrulduğum devasa acının

Verdiği değil sabırla her şeyi yenebildiğim

En çok dualarında hayat bulduğum

Hayatı severek yoğurduğum

Öğüten çarkı mı ömrün?

Çatallı sesi mi zalimin?

Ne gam ah, ne gam!

Üstü örtülü acılar seninle dünde bıraktığım

Varsın olsun bilumum efkâr…

Göğsümde şarapnel parçası

En önde saf tuttuğum

Sayende dik durduğum

Devinen duygulardan yufka yüreğine vurulduğum.

Sen annem:

Takatin kalmasa da atan kalbin

Bir somun ekmek gibi ne güzel, rızkın eşsiz lezzeti

Çamura düşsem de beyazlığım ve hayallerim

Seninle büyüyen dünyam

Halen de büyümediğim dizinin dibinde oturduğum

Dizelerimi solur ve yazarken sana okuduğum.

Bilinmezin gizinde

Bildiklerimi asla unutmadığım…

Sen ve yorgun kalbin.

Hazanı bahar kışı yaz bellediğim

Nuruna talibim dualarının.

Nutku tutulan zalime de iblise de muhalif

Çünkü insan olmayı insan kalmayı senden öğrendim.