SECDEYE VARAN BİR AŞK

Övgücü ve örücü mahiyetinde yalnızlığın

Hutbesinde secdeye varan bir aşkın da

İlk tutanağı.

Metazori olmasa gerek mutluluk

Hele ki doğanın yağdırdığı rahmete

Kucak açmış bir vatansa

Kundaklanan yüreğin her zerresinde

Bilfiil meşgul aşkla aşka dair

Bir söylenceden çok çok uzak

Esefle yıkanmış ellerinde

Kirli nidaların solduğu kara gecede

Kendince bir rivayet.

Zamanın dokusunda epriyen bir temaşa adeta:

Sorguladığın kadar sorgulandığın mı tek yalan?

Yoksa külliyen benim, dediğin

Her izlekte

Var olduğuna dair bir rivayet

Köhne satırların sol(u)duğu hecelerde

Sehven aşka gelmiş keza

Hücrelerinde ölümün

Sakilce dillendirmiş gözlerden ırak.

Hayli hatırşinas bir duygu

Teveccüh buyurduğun

Sonrası muğlak:

Belki kaygılarını uyuttuğun

Uyumsuz ruhunla

Açık ara farkla.

Evrenden çaldığın masumiyet tadında

Göklerin vakıf olduğu İlahi gücün

Rahmetine sığınılası

Hakim kılınan tek güç

Aslında faninin dilinde hep sitayiş

Gözden ırak bir minval

Kelamın yatırdığı duygularda

Kulluğuna yarışır vaziyette

Nöbete durduğun her gece.

Sefil teninde karanlığın doluşan;

Pörsüyen ellerinde lanetin

Kan ve kin kokan:

Adeta mahkumiyet

Yine karayı boca ettiğin

Kör yetilerini kaybettiğin

O ihanet adeta

Bir azap

Adı lazım değil

Her zalim yürekte

Kaybolmak, doğası yanılgının

Hüzne sevk eden biteviye.

Yetimce bir mağduriyet

Zaman aşımından mağdur

Köhne dehlizde

Ellerinle kazdığın o çukur

Olsa olsa yüreğini koyduğun mezarın.