ŞAKIDIĞIM TEK HECEDE

Terk edilmiş düşlerimden sor beni:

Aymazlığın güftesinde saklı bir dize gibi

Diz dize oturduğum yalnızlığın pervazına ansızın konan kuş gibi.

İhtimam ettiğim doğrudur severken: keza yanıldığım da

Aşka latife eden rüzgârın g/izinde

Uçtuğum da doğru kendi başımda

Nasıl ki alıcı kuşlara öykündüm

Bir aşktı mademki d/okunduğum rabıta

Kerrat cetvelinde saklı rakamlardan da aldım boyumun ölçüsünü

Ve en yüksek rakıma diktim gözümü

Kondum da.

Kovduğum laneti sahiplenen bir zalim

Bense sevdiğim kadar insanları ve yürekleri, âlim bildiğim.

Yankısı yoktu sesimin

Endamlı sevgim ve c/esaretim

Bir ütopya olduğunu bilemedim öncesinde

Hatta şimdi de

Şeffaf yüreğim ve yalnızlığım

Peyderpey yükselip alçaldığım

Şafağın g/izinde

Nemrut bir kahkaha gibi içimi deşen

Dibine sokulduğum çınarın gölgesinde

Yeşeren bir hayal gibi

Düşmek illa ki sevginin peşine.

N/azım da niyazım da sonlanmadan

Brüt hesabı acının

Yanıldığım kadar insanlara

Rabbime daha çok sokulup yakardığım

Bir izbe ki en derinde

Metruk hanelerden sökün eden hecelerin dilinde

Dilbaz bir sözcüktüm ben adı neyse artık:

Kâh aşk kâh gam kâh unutulmuş bir mana

Manidar olansa insanlardı

İçimden geceni boca ettiğim gecenin kör karanlığında

Ve işte yeniden şakıdığım tek hecede:

Kâh kul kâh kül kâh gül…

Bir hazan çeşmesiydi başında beklediğim

Gözlerim ç/ağlarken doldurduğum testi

Aslında kırık olandı kalbim de ve nicesi

Fabrika ayarları bozulmuş iken cihanın

Fıtratımda saklı bunca hüzün ve acının

Varacağı son durak

Vakıf olduğum kadar duyumsadığım koca hayat

Elbet efkârın izi

Elbet sevginin meali

Bir sözden ziyade

Yaşımda saklı iken yası her daim yasa bildiğim

Akabinde huzura erip konakladığım tek kapı

Elbet Hakkın kapısı bir ömür adımladığım yolu bana çıkaran

Kadere hürmet ettiğim kadar başım gözüm üstüne

Neyse yaşadığım ve içimden geçen

Rabbimi andığım her anı her anıyı

Yarınlara meylettiğim kadar elbet

Allah kerim mademki çıkarız da yarına

S/üzülen her yaşın da bir karşılığı olmuşken hayat denen pınarda…