SADIK KALDIĞIM KADAR YÜREK İKLİMİNE

Maviden bir cesedim aklımın iplerine takılı yorgun yüreğim

Aşkın da inhisarında tutuklu bir güvercinim

Sefasını sürdüğüm pencere diplerinde saklı bir rüzgâr

Gövdemde devasa delikler

Belki de işinin erbabı bir tüccar

Af yasasından yararlandım

Ama bilemedim gaf yaptıklarını

İçimde saklıydı karadan göçler

Dışımda duyulması imkânsız bir zafer

Göğün menfi idi sürüklediği

Yerinse deliklerinde saklı bir fidan

Sarhoşluğuma kanmadı evren

Katıksız sevdiğim yalan değildi ezelden

Küfre boğdular geceyi gölgeler

Kül renginde bir yitim

Sözcüklerse kaç beden büyük bedenime

Aşkın asası bir renktim

Kan kırmızı bir asalet

Göğün manivelası

Bense yeryüzünün sefil tanrısı

Aşkı adadım önce

Aşkı kopyaladı insanlar

Fotokopi hayatlara asla öykünmediğimdi şerh düştüğüm

Sonra da gözünden düştüğüm insanların

Ulu bir ritimdi yaşama arzusu

Sevecen iklimlerde gelip gittiğim

Belki de içime kapandığım yılların acısını çıkardığım

Bir deve dikeni

Ya da çiçeklerin dilinde saklı bir günce

Yitenlerin nezdinde

Yeni doğan güneşin kolluk kuvveti

Geceden kalma uyduruk bir yıldızın savruk kuyruğu

Hicabın eşiğinde söylendim

Aşkın seminerine çiçekler adadım

Yalnızlıksa coşkumu kesen

Hür bildiğimdi zaten evren

Ben sevdikçe günbegün

Kaykıldığım zemin bir metaforsa

Başımın değdiği gök kubbe asası olmaya da razıydım

Rüzgârın

Bir kehanet imiş meğer mutluluk yaşarken

Huzurun peşine düştüğüm aralıksız

Yakalandığım o meddücezri tarif etmek imkânsız

Ne de olsa tek zerreydim hidayet öncesi

Ve işte çoğaldığım ölüm sonrası

Ayaklarım yere basarken ne ki uçmak?

Zemherilerde dahi solmadığım tek gerçek

Bir heceydim

Bir de halvet

Bir haneydim

Aslında huzura hasret

Bir hengâme idim belki de

Düşlerin öncüsü gece ve uyku

Düştüğüm en derin kuyu

Yalnızlığınsa tortusu

En derinde mevcut

Peyderpey eksilen ömür

Paydamdan eksilen bir kesir

Paye verdiğim nerede ise herkes

Hiçlik makamında korunduğumsa gerçek

Uzanmaksa en tepeye

Buluştuğum Rabbimle

Sadık kaldığım kadar yürek iklimine