SADECE BİR ÇOCUK O

Mahsuru var mı yarım ağız sevmelerin…

Başlığını verip de paranın

Ait olmak mı bir faniye…

Kırmızı kuşağın külüstür yankısı

Değer mi söyle kız çocuğunu satmaya?

Yürek eğreti bir gülümseme kondururken düşlere

Kondurmak kadınlığı

Söyle sığar mı yiğitliğe?

Hele ki çocuk bedeninde üç beş metre altın zincir

Beşi bir yerde takacağın yere

Allah ayırmasın iki çift gözden,

Demenin mealidir kız çocuğuna sahip çıkmanın.

Hangi mevsim düşkündür söyle masumiyete?

Hangi yüksünlük kabul görür Rabbin katında?

Zamanı var iken büyümeye

Bir çocuğun eline yakışan değil midir

Bez bebeği?

Hangi akla sığar ve hangi vicdana?

Külüstür düşlerinle yol yakınken yıkıl gözümden

Sönmeden feri sevginin, merhametin

Düşsün de cehalet yakandan.

Eli ermez gücü yetmez sabinin

Bir çift naylon terlik yakışır mı pamuk tenine?

Hep safsata bunlar

Hep düşkünlüğü benliğin maddiyata

Sığınacağı tek kucak anne yüreğidir o yavrunun.

Ermediği hidayete kâfirin

Nasıl da bellidir uzaktan

Altın dişleri ile sırıtan kalpazan gölgeler

Başlık parası niyetine

Evladını bir çift hayvana değişen faniler.

Sanma ki kar kalacak yanına iblisin ve şarlatanın;

Sanma ki gözü kalacak mazlumun

Bir avuç iyi niyeti boca etmek varken

O küçücük bedene zulmetmek neden?

Ellerine yakışan kitap ve kalem

Reva mıdır küçük bir kız çocuğuna

Buyur etmek kadınlığı

Hele ki masum dünyasında

Hak mıdır yoksun kılmak çocukluktan ve oyundan?

Yetişen ulu Rabbim:

Sen gözet masumiyeti ve vicdanı satanlardan yana

Dönük iken sırtımız

Hançerle vurulmayı.

Bir sanrıda gizlenen her türlü kötü niyet

Sakınsın ana babalar çocuklarını gözünden.

Elem çökmeden ovaya, yaylaya, bağa bahçeye

Sus ve düşün yürek denen tarhında

Kır dizini, pay et iki lokma ekmeğini

Yeter ki el’e verme o korunaksız masum dünyasını

Kız evladının

Hele ki emaneti iken Rabbinin.