Azelya

Azelya!Adın bir ihtilalAcın kanla karışık yağmur Sağnak sağnak düşer toprağaGörkemine kurşun eşeletir tırnakları bir kuşunYurduma usuldan gir! En ölümcül dalgaları vuruyor kıyılarıma mahşerinŞimdi sana,Güneşe serilmiş bir devran bırakıyorumGelince uyandırır mısın beni azelya**İçimde çaresiz,İçimde en ücra kentler bıraktınSokaklar üzgün ve sessizNasıl bir hicranla gezdirir ayaklarını ömrünTopuklarına kadar sana batıyorAlışık değilim bu derde azelya!İşte bu kendi hücremİşte bu kendi karanlığı sevdanın Işığı kahır kusuyor geceleriminAyın kalbinde hançerYüzünde makberBana göre değil bu perdeSaçlarıma vefasız bir yıldız bıraktınBu yüzden,İmrenerek bakamıyorum aynalara**Kopsa da kızılca kıyametimSana dair umutlar var hep içimde azelya!Kanımda kıpırdayan heyecanDuvağı açılmamış nirân olur Sanki her sabahNalan bir rüyadan uyanmamış gibiyim Bakışların…Bakışların nazen bir kelebeğe baharı gezdirir Yüzüme avare…Yüzüme kıraç bir mevsim bıraktınBu yüzdenİmrenerek bakamıyorum kırlara**Islak bir travma vaktindeYine sen geldin aklımaYüreğimde yine hüsranlarla buluşacak nehirGözlerin uzaklarda bir denizi emzirir Sanki demir atmış cilveli sularaŞimdi hangi sallara…Şimdi hangi kumsallara tebessüm bıraktın daİçimden çekilip gittin!**Azelya…Yüreğimin kışlasınaKarlar yağıyor şimdiNihayetsiz ağır zamanlardan geçiyorumSana özleminBereketi çoğalıyor belleğinde binlerce başağınŞimdi neredeŞimdi hangi sevdanın zikrinde yeşerdin deİçimde solup gittin**rb