O MUHTEREM VE MÜNFERİT TEK HECE

Ölü bir iklimdi aşk: muhterem ve o münferit tek hece…

Hicabın asılı duvağında saklı bilmece

Bir b/ölü aşk nasıl ki tekabül ediyordu

Hem hiçliğe hem s/onsuzluğa

Kaygılı ve telaşlı bir yolculuğun da müsveddesinde

Saklı iken

Özlemin g/izinden sökün eden

Bulutların nidaları

Savruk bir v/eda ile sonlanan hicapları

Hicaz makamında solan

Hüzzam bakamında doğan

Günün şerefesi

Gecenin hicreti

Kuma sokulu başı yerin

Göğe sitem eden her yenilginin

Ve zalimin ihtirası

Metruk hanelerde sönmeyen o yangın

Bil mukabil, özlem demenin yazgısında

Saklı bir teselli

Ansızın tecelli eden bir tevafuk iken güncesinde saklı

Sırların ifşa edildiği

Yeditepeli şehrin göbeğindeki

Kesik ve her kesit

Nasıl ki aşkın hitabesi ve itirafı

Salkım saçak varlığın düşkünlüğü geceye

Gecenin meşrebinde saklı iken o tekil hece

Hazan ertesi yazılan bir kış masalı

Tekbir getiren sesleri

Yalnızlığın,

Muştalanmış yüreğin var mıdır sahi bir ederi?

Bir renk

Bir sembol

Bir kapışma

Bir veda

Asılı kalmış göğün kırık kancasına

Atladığı öğünlere tekabül eden ölgün günün duası

Ölü gelinin kanlı duvağı

Belki de doğaüstü bir güç ile teselli buldu mu

Şair ve şehir ve şiir üçlüsü!

Bakaya kalan hüznün reçetesi

Gamı ile örtüşen ölümün dürtüsü

Kalemin içgüdüsü

Ölümsüzlüğe nazire ederken aşk

Ölümle cilveleşen şair ve na’şı dünün eşlik

Eden güneş yüzlü bir gülüm/seme

Şairin odu kurduğu otağı

Teslimiyeti Rabbine

Duyduğu inancın huzuru verdiği hazzı

Tek kelime ile geçiştirebildiği kadar bu dipsiz dünyasını

Tek karede saklı

Tek hecede yaşadığı kadar firarı

Fıtratı

Adeta gizil bir tehlike

Seyyah hayallerin çıkardığı yangını

Koca kainatı

Sığdırabildiği kadar o tekil münferit heceye

Elbet hazır iken idam mangası

Kurulu darağacı

En sevdiği şairin idam sehpasında

Yudumladığı çayın son yudumu

Deminde tekerrür ettiği kadar yalnızlığı

Densiz bir rüzgârın vebali

Boynu kıldan ince iken Dergâhında Rabbinin

Boyun eğmediği kadar cihana

Varsın olsun aşkın tek müdavimi…