Numarasız Adsız Sokaklar

Sahte düşlerin ülkesi 
Numarasız adsız sokakları 
Yazma! Yok buranın postacısı 
Gelmez bana her ne yazdıysan 

Güller açmıyor burada 
Mevsimi ya sonbahar 
Ya da zemheri kış 
Karları hiç erimiyor 
Ne yamaçlarında ne de zirvesinde 

Mavi göğü yok bulutları da beyaz değil 
Gri ile kül renklerin arasında 
Manzarasını çizecek ressam arama 
Buraların tablosu henüz çizilmedi 
Çünkü kasavetten dem verir her görene 

Sorarsan neden firardasın 
Böyle haritada bile görünmeyen 
Adsız diğer adıyla bir kayıp şehirde 
Ne gezersin diye aklımın estiği yöne 
Estim şuursuzca ya da kaybolmak istedim

Bastığım yerde izlerim kaybolur 
Tepelerin ardı çöl esen fırtınaları 
Kapatır yaşama dair ne varsa
Her şeyin üstünü
Düşme ardıma 
Bilinmezde kaybolursun benim gibi

Belki dönerim ben kayıpta olan 
Beni bulduğum an ve vakit 
Dönemezsem anla ki artık 
Dönmek istemiyorum
Sadece yalnızlığı sevmişim