NÖBETTE GEÇTİ ÖMÜR

Mahcup düşlerim var benim üzerine titrediğim:

Misal…

Sözcüklerle dansı yüreğimin

İklimin vebali boynuma

Aşkla ötüşen kalem ziyadesiyle mutlu

Kefil olduğum bir hüzün bu:

Kalemin nuruyla şavkı

Hayatın hicranı

Manidar bir esinti yaşamak

Aşkla eşleşen ruhu insanın

İman gücü ile büyüyen

Hasretin yaldızlı yolları

İhya edilesi yürek

Bil mukabil, hayat

İkramı sözcüklerin

Kader de keder de doğurgan

Yoksa nasıl yazardım bunca şiiri?

Nöbette geçti ömür

Vardiyası mevsimin gecede saklı rüzgâr

Ötüşen bülbül efkârı yâd ederken

Gülde saklı mahcup yürek

Kekremsi sessizliğe delalet

Bir şiir bin şiir

Nicesi saklı içimde

Densiz değil devasa bir hazine

Kalp gözünde saklı tutmaksa güzellikleri

Kayrası zamanın

İçimde saklı hıçkırığı hicranın

Serptiğim zerreler dökülen yürekten

Salkım saçak beyitler

Sarmalında inancın

Gizemin sır yüklü koğuşu

Konuşlandığım umudun saklı tutulası nazı

Niyazım da sonlanmaz hani

Bir ışıldak adeta yürek

Kolaçan ettiğim önüm arkam

Şifası acıların Yaratanda saklı

Semayı kucakladığım kadar

İçime ters esen rüzgâr

Manevi bir tılsım adeta aşkın şahikası

Yorgun bitap olsam bile

Demlendiğim şiirlerde

Derdest olmuş bir sözcük sökün eder ansızın

Baştan sona saydığım dizeler

Kanamalı bir imgenin derbeder sesi

Bir araya geldi mi duygular

Kaderin çizdiği yolda saklı hatırası mazinin

Bir nakkaş ki demleyen acıları

Hele ki insan gözü kapalı sevdi seveli

Layığıyla yaşamalı da bu hayatı

Son bulmadan koşu

Sirayet eden o devasa huşu

Yarınlara Allah kerim.