MAYIS GÜZÜ

Aşk…

Aykırı bir eylem

Düzlem babında

Katıksız neşriyatın da ön koşulu

Yine sandık dolusu

Yine sanmadıklarımız iken

En büyük külfet:

Andıkça ölümü

Dünü bile teğet geçen

Bir bilmece.

Yine aşkın erbabı

Mayıs güzünde

Saklı filizler

Belki göğün coşkusu

İğne uçlu evren

Kör yetilerimi bileyen

Savruk bir name

İndimde isyana yatkın

Ettiğim tövbeler ise

Bine yakın.

Şimdi öğütüyorum mermer tozunu

Selamlarken siyah geceyi,

Enlemlerimde boylam;

Boylamlarımda

Kaptı kaçtı hezeyan

Düzlerin tahsisi;

Eğri gölgelerin müridi:

Kaçsam neye yarayacak sanki?

Elemden mütevellit bir siper:

Sipere biat

Yine binlerce şarapnel:

Kimi zaman neye niyet

Ne olmazsa oluru kısmetle

Yâd edip

Dünü kovalamak

Yarının yükünü eğitirken

Bir çocuk gözüyle

Büklümlerin iniltisi;

Yüreklerin közü;

Olmazın oluru nice şarkı

Göz gözlerinde rahmetin;

Konuşlu olduğum nimetin;

Arka ayakları aksayan kaderin

En defolu kozası.

Yine ömürlük ülkülerim;

Yine beylik türkülerim

Yine nakşeden umuda sarılıp da

Sakındığım diğer gözüm

Belki kapalı arka gözüm

Belki en fukara yetim

Gönül gözümle açtığım meridyen.

Asma katında ölümün

Tek tekerli düzen

Hükmeden

Sadece yüce Yaratan

Belki niyetlendiğim ölüme

Nimetlerini israf ettiğimiz

Aç gözlü evren.