KÖSTEKLİ SAAT

Bir minnet terennüm eder göğün

Sarmalı;

Hâkimiyeti hangi yıldızda saklı ise

Hep ama hep g/öğün arası

Saklı işte tümden gelen coşkunun mimarı

O Mihriban,

Şakıyan hecelerin bam telinde;

Ar bildiği güftesi ömrün…

Varla yok arası neşesi

Billur bir rüyayı tasfiye ederken Ocağın lehçesi:

Kar’a bandığım mevsimin barınağında

İri kıyım bir adam

Yine zaruri bir fedai

İçimdeki ezikliğin güftesi:

Zamana karşı ve yazmaya durduğum

Temennilerin fiyongunda

Sapsız bir balta:

Ne efkârın sarmalı

Ne de içimde saklı o hümayun…

Saklı nidalar

Aklar alnını

Yüzü kışa dönük baykuşun rahminde

Hep eza, hep sezgi, hep de serzeniş yüklü

Zamansız ölümleri teyit eden yorgun Azrail

Oysaki aşkın mimarı değil mi ki

Meleklerin ederi;

Bir gülücük konuşlu yüzünde cahil imlerin

Ve tehditvari yükümler; kırpar da kırpar gözlerin

Şehla diktalar

Yongası mı yüreğin hep farklı farklı?

Köhne mahlaslar fink atar

Şiirlerin beli bükülür

Kükrer içimdeki aslan

Bense kedi büyüklüğünde bir ceylan

Arpacı kumruları üşüşür başıma

Bir de metanet dillenir

Merhameti istifler Tanrı her ezan vakti:

Aşkla yıkarım ben ölülerimi;

Aşka büyüdüm madem

Aşkla şakıyan bir cetvel elimdeki:

Dünümde mahzun bir yanım

Yarına katıksız hayranım:

Günden kaytardığım her mısraı

Boyarım boydan boya

Tutuklu ruhları da tahliye ederim

Sözüm ona…

Zabıt memurunun inhisarı

Benlik bir eda:

Kaparım gözlerimi

Kapatmadan yüreğin fenerini

Ve boykot ederim tüm fevri hükümleri:

Zamansız konuşluyum bu garip asra;

Yersiz yurtsuz benim şiirlerim

Fellek fellek ararım bir sonraki heceyi:

Varsın sussun içimdeki alarm

Babamın köstekli saati

Asılı işte başucumda.