KIYISINDAN KÖŞESİNDEN TUTUNDUĞUM KADAR ŞİİRE

Hangi rengin duasıydı sarılı kaldığım düş pazarında palazlanan düşlere kiracıyım.

Otağı kurduğum göğün tornistan dediğim ömrün bitmeyen vardiyası azameti değil asgarisi sözcüklerin taban tepen kalemin dirayeti ve direktifi ve işte kendime yabancı kaldığım…

Düş kıvrımları

Bazen bir yitim

Bazense sonlanmak bilmeyen bir ritim

İçimin Pazar akşamlarına takılı bir şarkı gibi

Nemalandığım ikircikli mevsim

Ve isyanın ambarında

Gagalarken yalnızlığımı

Nasıl da çoğul olduğuma kanaat getirdim

Çokbilmişlerin şehrinde

Çok görmüşlerin tininde…

Şiire maval okuduğum dünlerden uzak

Masallar diyarında gezindiğim kadar

İçinde salındığım o sandal

Sefasını süremesem de hayatın

Cefamla müdavimi olduğum kadarım

Sesler beyitlere b/ölünen

İmgeler uzaklardan bana d/okunan

Bir sevi busesi

Masum bir aşkın atlattığı badiresi

Kıyısından köşesinden tutunduğum kadar şiire

Mevsimlerden seken kuş gibi

Kanat açtığım ikbalime…

Seyrüseferi ki bu yangının

Seyyah ruhumda saklı olası veryansın

Komplimanlar sunduğum cihanın

Hem uzağında hem tuzağında

Göğe bir çentik atmak adına

Sıramı savdığım çok mu belli?

T/av olduğum kalemin deryası

Devşirmesi duyguların içimde saklı duası

Duayeni olsam ne ki hüznün

Münferit hecelerde

Tek şık iken aşkın bekçisi

Olmaya aday

Kâh Zühre Yıldızı kâh Mihriban

Dökümlü eteklerimden dökülen yıldızlar misali

Mehtaba sevdalı bir şarkı…