KIŞ BAHÇESİ

Her düş her gülüş: bir çengi adeta vurgun yediğim göğün mizacına yenik düştüğüm çalgıların dile geldiği ayırdında olduğum evrenin haşmetinde saklı gizemi tehir edemediğim kadar bu uçsuz bucaksız sevgiyi…

Nankör nidalar soluklanıyor gün batımında

Ahkâm kesen yalnızlığımın bahtıma

D/okunduğu kadar ellerimde saklı nice hatıra

Bir batında açıp solmayı şevk bildiğim kadar ıssızlığıma

Giydirdiğim şiirin nazenin güftesine serili

Bir bilinmez ki tecelli

Eden akşamın serinliğinde tescilli

Bir ölüm gibi bir rakkase adet şiirin tapusunu

Yeter ki bana emanet etsin yerin göğün tek Hâkimi

Solungaçları yok gecenin

El pençe divan durduğum kaderin

Nezdinde soluklandığım kadar gün bitiminde

Haylaz bir rüzgâr gibi uçuşa

Geçtiğim kâh ölüm öncesi kâh şiirin doğumu

Kâh perçemlerime yağan çiy tanesinde saklı

Soluğumu içime çekip solan çehreme

Yağdığı kadar hüznün rahmeti

Nasıl ki sonsuzluğun alametifarikasıdır

Çekincelerimi uyutup baş veren aşkın nidalarından

Sökün eden yalnızlığın buğusu ve büyüsü

Büyüttüğüm kadar aşkı gözlerimde

Nazara gelmesin diye sığındığım surelerin

Tekbir getiren iç sesime dayattığım kadar kederi

Kamufle etmek adına…

Şu solgun bahtımı

Yeri geldi mi çöken tahtımı

Her şeye rağmen hamt ettiğim

İzahı olmasa bile hayallerimin

Aralıksız düşler gördüğüm göğün saltanatını sürdüğüm

Kâh matem kâh dinmeyen meltem

Mahrem sevgilerden yana

Mahremiyetim sonlanmasın diye asla

Asası varlığım nasıl ki kandığım kadar yalanlara

İzini sürdüğüm doğrunun ve rüzgârın çalım attığı kadar

Hazan ertesi düştüğüm yola

Ve işte o kış bahçesi arzı endam etti edecek

Aralığa durduğum saygı duruşunda

Kim bilir daha kaç cephede daim kılacağım ben mücadelemi?

O sarkaç ki:

Aralıksız işleyen zihnimin zembereği

O kırbaç ki:

Aşkla vuku bulan delice bir hasretin gediği

O mevsim ki:

Kara kışın tutacağım güncesi

Kıtalar aştığım kadar aşılması

Zor olsa bile bu dik yokuşun nefesimi

Kestiği ne ki?

Nefsime duyduğum kin

Nazenin yüreğimle hemhal sevginin

Mahşeri algısı ve yanılgısı sözcüklerin

Bir servet ki

Evrenin bahşettiği

Elbet yarınlara erişmenin ta kendisi

Aşkın da öznemin de özlemimi de

Gideren sadakası verdiğim her selamın

Ettiğim kelamınsa yıl dönümü

Gün bitimi yıl bitimi

Savruk namelerin ve kalemin eşsiz güdüsü

Acının da ertesi…

Bahşedilen her gülüm/seme

Başım gözüm üstüne kaderin sunumundaki o tek teselli

Var olmanın idamesi

Aşkla şerh düştüğüm imanın ta kendisi

Elbet tek sığınağım İlahi Servetim nasıl ki

Rükû eder yüreğim beş vakit

Aslıma rücu ettiğimse adeta yazılası her şiir

Altına imzamı attığım ihtişamlı bir akit…