KELAM

Utanç yüklü şiirlerin kelamında

Uzun çok uzun bir yergi:

Ayaklarında şairin yorgun iklim

Devasa yangın.

Sure sure çalınan ismim

Neydim de neylerim?

Hatırşinas bir yüklemde

Kayıpların mealine özenirim.

Naşında ömrün teyakkuza durduğum;

Aşkın piri satırlarda için için eridiğim

Bir hitabe

Göğün miğferi:

Oldu olacak assınlar ruhumu ve bedenimi.

Kükreyen ılıman yürekte

Saklı keramet:

Meylettiğim derinlerde

Sicilime hakaret adeta

Issızlığın saklı hasreti.

Yalnızlığın ölçüsüz hicranı;

Sevmekten de geri durmayan

Varlığın özlem ve acıyla imtihanı.

Nakşeden bir tomurcukta saklı ismim;

Beyit beyit gezerim ben:

Kimliğimle iştigal

Bir hasret bir aşkı k/özlerim.

Şühedasıyım yorgunluğun;

Yeknesak varlığın erip erişeceği

Belki atıl bir sunum

Şiirin inkârında

Yollara düşüp

Gözümden sakınırken tüm âlemi:

Namert bir kelam olamam

Yanlı bir selamda takılı gözüm

Göğsümde ömrün yükü:

Temaşası günü birlik hüzünlerin…

Bir ikramı bir ikrarı ne mümkün?

Kefil olduğum beylik cümlelerin de özrü

Tıknefes bir gölgede baygın ruhun

Selametle arşınladığım beyhude yokuşun

Bir de mecrası bilinmezin:

Yenik düşmek de değil hani

Vuku bulan asalet

Ne de olsa aşkına yenik düştüm evrenin.

Zaaflarım kadar gurur duyduğum

İçimdeki özün.