KALEM VE DEV/ASA KALE'M...

Bin bir gece masallarından firar ettim

Sahi, kaç bininci rüyaydı g/ördüğüm…

Elimde keten tohumu:

Ekmeye dair

Yoksa ekildiğim kadar mıydı ruhumdan firar

Eden sözcükler

Kâfir zalim

Künyemde yazılı iki ismim:

Sahi, kimdim ben neyin nesi?

Özneme sadık olduğum kadar gizlemediğim

Devrik cümlelerle devasa bir aşkı dillendirdiğim

Kaç bininci hurafe?

Mademki aşk idi illa ki

Direndiğim direttiğim

Yelloz imgelerin buharında yaşattığım

Şehir vapuru

Ne marşandiz ne uçak ne uydu

Varsa yoksa İstanbul’un çapkın ruhu

Ve nidaları şairin

Göz ucumda yüzen kayıklardan da ibaret değil

Şehir vapurunun tutulan nutku

Bense dümen tuttuğum kadar

İçimden geçen her dileği şiir

Bellediğimden de öte

Benliğimde saklı nice hayal nice mucize

İsli sisli yolları şehrin

Devasa bir parantez açıp da içine saklandığım

Göz nezlem dil yaram

Yüreğe pelesenk nice kelam

Edimlerden düşlere uzanan yok

Varsa yoksa hayallerimi gerçek kıldığım

Arşı alaya çıkan sevgim

Bandığımsa rüzgâr

Meylettiğim bir iklim ki geldi gelecek ilkbahar

Azımsansam da azık bildiğim içim

Dışım

Nasıl ki bir:

Birdirbir oynadığım zamanları ise çoktan geçtim

Ve içtim içeli şiiri

Şair olmaksa ne haddime

Dediğim günler

Dün gibi aklımda

Oysaki bir ömür şiirle yatıp kalktığım felek

İdare lambamda yazılası

İhtiyaçtan dolayı sahibinden satılası

Sancılar sanrılar

Esen rüzgâra muhalif duygular

Mevsim işte bak yine geldi ilkbahar

Nidalarım korunaklı

Fısıltılarsa uyaklı

Ulak bildiğim kadar kalemi ve aşkı

Uhrevi sözcüklerden arındım arınalı

Ar bildiğim arz ettiğim

Bir masal ki yazılası

İlla ki kahramanı olacak değilim bir o kadar anlatıcısı

Anlamların eşleştiği sonsuzluğun da kat izi

Ölümle aşkın yolunun kesiştiği

Gel gör ki:

Ben daha ne yazdım?

Yazgıma riayet ettiğim kadar

Sirayet eden umuda takılı aklım ve radarına

Takıldığım rüzgârın peşrevi

Yüzüme düşen saçın perçemi

Yazmadığımda kale’ me yediğim gol oldu mu da penaltı

İndinde mevsimin

Küpeştesinde vapurun

İstanbul iken ufkum

İnadına sevgisizliğin sevgi ekip şiir b/içtiğim

Şanıma şerefime yaraşır bir ömrü güttüğümden de öte

İçimde yaşar binlerce çocuk nice hikâye

Kalem ve devasa kale’ m

Kalender yüreğimle sektiğim ömürlük hücrem

Bir zerreye tekabül etse de varlığım

İlla ki sonsuzluğun güzergâhı