KALEM OLMUŞKEN AŞKIN ELİ AYAĞI

Aldatılmışlığın yankısıydı şiir ve iç geçiren sözcüklerin dışa vuran gülümsemesi üstelik ayrı gayrı addedilen sözcükler yan yana geldiğinde ne güzel de ışıldardı gözlerin şairin.

Mevsimde saklı bir iç çekişti işte gece ve gecenin şiarı yeni güne özlem duyan yorgun sözcüklerin akıştığı bir cennet ırmağı.

Aşka kayıt düşendi şiir.

Şiire renk verense İlahi Rüzgâr

Bazen gücüne giderdi aşkın

Ne zamanki şiir ağlasa için için

En çok da hak etmediği bir hüzünle sırdaş

İklimde burnunu çeken imgeler

Sıradan geçen acılar ve kader

Aşkın gönyesi ebediyen şerh düşen

Gün ışığında saklı nüvesi bilinmezin

Elbet göğe kanat açan bir rahmetle iştigal.

Gaipten gelen duygular

Mısra mısra kanına giren şairin

Gövdesi delik deşik rüzgâr

Ah, sevgi ile aşkı payidar

Kılan bekleyiş

Örüntüsünde saklı seyyah sevinç.

Bazen pejmürde bir gölge

Hizaya geçen şuursuz bir vazgeçiş

Metruk yüreklerin dirayetsiz kibri

Yoldan çıkan aşk ve şiir buluşurken dibinde yalnızlığın

Kılıf geçiren ömre

Kıt kanaat sevenlere inat

Aşkın bekasında saklı iklim

En çok da nefessiz kaldığı ömrün

Güttüğü bir resim gibi

Şiirin dip boyası iken hüzün ve acı

Çalan Mehter marşına şerh düşen kalemden

Dökülen hece hece.

Gaipten gelen makberin ç/ağrısı

Çivileme atlayan yüreğe kör kütük âşık bir nakkaş

Sözcüklerle dikerken söküğünü iklimin

İrtifa kaybeden mutluluğa kuş bakışı yaklaşan

Muhalif bir gölge

Renksiz düşlerin de kara peçesi

İnzivada geçmişse ömür ne gam!

Dış sesin lanetini geçiştiren bir özlemse

İç geçiren göğün muhtırasında tek ayakta geçen yalnızlık

Şimdi kalem olmuşken eli ayağı aşkın

Peşin hükümlü bir serzeniş olsa da kimi zaman

Teyakkuzda rahmet aşkın kayrasında yan gelip yatan

Çaresizlik ve hasrete bile hamt eden

Bir coşku ki

Yüreğin minvalinde kayıtlı bir hücre.

Aşkın dokusunda saklı o okşayış

Sözcüklerin ihbar ettiği yürek

En delişmen fıtratı sözcüklerin

Kanaviçe işleyen bir hattat iken dilemması yalnızlığın.