İTİNA İLE

Refüze edilen teninde mavinin,

Bir gökdelen yangını adeta

Azımsanan son şiir.

Yalpalayan nidaların eseri ve de esiri

İtina ile ölünür, diyebilmenin meali:

Hem öyle böyle de değil:

Derinlerde boğulduğun

Görülmüş şey mi sunumunda ömrün…

Devasa bir Tanrı şiirlerin yazılmayan hutbesi

Ve açık ara farkla kıyaslarken rahmeti

Ölüden bozma göğün

Önemsiz tanığı belki de şehrin

Bir deryalarda süzüldüğün

Belki de kanıksanası varlığının kayıp istikameti.

Şebeke sisteminde bir araz mı da hislerin

Sondan başa saydığın ellerinde

Kayıp parmakları harflerin.

Mevzu bahis ölümse

En alasından ısmarladığım bir hutbe

Tanıklığı varsa yoksa elemin

Bu ne cüret, diyenlere bir istişare.

Temenniler vakıfsa hürmete bir de tapılası

Merhametin sure tadındaki iklimi

Seyrinde ölümün

Ömre mi delalet bunca imge

Seğiren göz bebeklerinde her yıkıcı darbenin

Kutsanmak Allah katında hece hece.

Ürkünç bir coğrafyayaymış meğer yalnızlık:

Aşkın ibaresi de taşkın yüreğin emsalsizliği:

İtina ile yazılan her şiir

Darağacında asılı dizelerin ihmali

Gönül gözünde sepet sepet umudun ihlali

Söylenmedik ne kaldıysa geriye.

Okşarken yüreğini gök kubbenin

Zehirli kelimelerden arınan yüreğim:

Katıksız izdivacı hüzünle

Aşk mertebesinde elediğin sanrıların geçidi.

Şimdini mimle, sevgili

Yarından da kesmeden umudu

Dününe öykündüğünden midir ne?

Yalansız seyreden üzünçleri saf ruhunun.

Pekişen bir ihanet bir de kâhinlerin cinneti

Sandık sandık ölü diyezlerin

Aşkla sınavı dilinde tevekkül yüreğinde tefekkür

Mızrabı kırık olsa bile gönül sazının

Azımsanmayacak bunca duyguyu katık yaptığın

O geçimsiz toz bulutu

Hani demlendiğin;

Hani dertlendiğin

Bir buse kondururken alnına şiirin

Helalim, demekten yorgun olsa bile

Yüreğini ısıtan mazlumun

Saf tuttuğu kıble.